Suya yazılan sözler Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Suya yazdığımız sözler hep yarım kalmaya mahkumdu belki de,
Belki de yarım kalan sevgilerin hepsi yalnızca bize aitti.
Ya da bize böyle öğretilmişti,
Sevgi ve ayrılığın kaidesi..

Ve sözleri üşüten gecelerde,
İçimizi kavuran yalnızlık duygusu;
İnsanlığımızdan arta kalan yegane şeydi..
Bize ve sevgili gibi sığındığımız yorgun diyarlara...

Titrerdik geceleri sözlerimizi yazarken suyun bilinmeyen yüzüne,
Ve hüzün hep konuğumuzdu,
Kapımızı sevdaya açtığımız gecelerde..

Hüzün gelirdi, susardık birden bire...

Bakışlar yasak bir aşkın esiri,
Biz sebepsiz bir fırtınanın ses vermeyen sonrası gibiydik..

Kuşlar gelip geçerdi üzerimizden
yüreğimizden saf ve çocukluğumuz kadar tertemiz duygular..
yürürdük kaldırımsız sokaklarda..

inadına yaşardık inadına severdik yine de
sevmenin ve sevginin ötesinde saydığımız umarsız ağlayışları..

Biz ağlardık kader bize gülerdi..
biz inadına severdik yalnızlığı..
gözyaşlarımız mührümüz olurdu düşerdi suya..
biz suya sözler yazardık..
sözlerimiz yarım kalmaya mahkumdu belki de..

Saatlerimiz hep ayrılığı gösterir
biz gözyaşlarımızı silip dalardık maziye..
yorgun ve yenik nefeslerimiz karışırdı gecenin karanlığına..
ateş yakıp otururduk çevresine.
bizim içimiz közdü ya zaten.
yakmazdı ateşten hayaller yüreğimizi..
ateş sönerdi biz ağlamaya devam ederdik..
ağlardık yemin verilen duygulara ve yaşanmayan ve de geleceğini bizim tükettiğimiz sevgilere...

Biz suya sözler yazdık hep bir tarafı eksik kaldı..
Ve hep bir yarımızı bıraktık sözlerimizi yazdığımız sularda..

Yıldızları seyrederdik gönlümüze ay ışığı vurduğu vakitlerde..
Ve çevremizdeki insanlara rağmen hep yalnızdık yine de..

Özlerdik her şeye değer verilen sevgileri
Ve özlerdik geride bıraktıklarımızı..

Özlemlerimizi yıldızlara anlatırdık onlarda bulutlara anlatırdı..
Üzerdi bulutları bizim hikayemiz..
Hüzün yağardı gecelere..

gökyüzü dolardı binlerce damlayla..
saçlarımız ve parkalarımız ıslanırdı gözyaşlarıyla..
karışırdı yağmura gecenin en ince yerinden..
biz sözler yazmaya çalışırdık sulara..
yağmur damlaları silerdi alın yazımızı..

Biz hiç bir zaman duygularımızı sulara anlatamadık..
Belki de bir yanımız sırf bu yüzden eksik kaldı..
Belki de geceyi ve insanları bu kadar sevmeseydik
Kaybolurduk,
Hayat karmaşasının aklımıza hükmettiği aynalarda..
Ve belki de şiirler daha kolay yazılırdı sulara..

Bütün şiirler bir sessizliği anlatmak için yazılmıştır.
benim sessizliğimse, bir gün yarımda olsa
suyun öteki yüzünde mutlaka karşınıza çıkacaktır..