Çeliğe ve suya yazılan...

​Yorulmak;
bir akşamüstü bir kenara çekilmek değildir dostum.

Yorulmak:
durgun suların dibindeki o karanlık yosuna razı gelmektir.

Oysa biz;
bir nehrin en hırçın yerinden
avuçlarımızla kopardık bu hayatı!

​Sök at o eski gömleği sırtından,
hanidir güneş görmemiş,
hanidir rüzgarla tanışmamış o kelimeleri...

Bak!
Fabrikaların dumanında değil sadece,
bir zeytin dalının inadında,
bir işçinin nasırlı avucunda,
ve bir çocuğun bitmeyen "neden"inde
atıyor nabzı dünyanın!

​Sen ki;
kendi göğüs kafesinde
bin bir asır devirmiş bir devsin.
Suskunluğun;
korkudan değil,
bir fırtına öncesinin o ağır sessizliğidir.

​Yürüyeceksin!
Yollar tükense bile,
ayaklarının altında yeni yollar bitecek.

Çünkü her şiir;
karanlığın kalbine inen bir balyoz,
ve her şair;
geceyi sabaha bağlayan o büyük şafak sancısıdır.

​Göreceksin Hasan,
bizim olmayan bu karanlık dağılacak,
ve kendi ellerimizle kurduğumuz o aydınlık
en güzel dizemiz olacak!

Hasan Belek
Akçay