Uğur Deniz Ülkegül Şiirleri - Şair Uğur ...

Uğur Deniz Ülkegül

Gözlerinizde nur,
Aşk kokar avuçlarınız,
Biliriz efendim..Biliriz..
Sizin gibisi az bulunur..

Yola düşmeye görsün öfkeniz

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Avucumda İstanbul üşüyordu
Sokak sokak titriyordu ellerim
Hüzne sarmıştı yüreğim sensiz
Gözlerimden bir damla deniz düşüyordu...

Üstelik kötüydüm öksürüyordum

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Ölümün en güzel haliydi belki
Bakışlarında donup kalmıştı tebessüm
Üç yaşında bir gonca, taze gül kokusu
Namlunun ucunda can veren masum..

Hiç bir günahın dokunmadığı ten

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Sen olmasaydın
Bir yanım eksik kalırdı
Sözler hükümsüz olur
Kelimeler boğazıma takılırdı…

Uyku tutmazdı geceleri

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

- Dalga sesleri...Duyuyor musun?

- Evet..Neden karaya vurdu bizim düşlerimiz?

- Çünkü toprağın kokusunu düşlemedik..Başak sarısını tarlada..Hiç kız çocuğu büyütmedik ellerimizde..Saçlarını okşamadık..Ya da ne bileyim,
biz hiç yağmurlu bir günde inadına sırılsıklam yürümedik..

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Kaçıncı gidişim senden

Ay’sız bir gece
Beynimi kemiren düşünce
Çamura bulanmış dizlerim
Cüzdanımda ağlayan bir resim

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Öyle sandım...
Herkes gökyüzüne bakardı ama seninki bir başka akardı maviye...
Herkes teninde bir ateş taşırdı ama, senin sıcağın cehennem narıyla yarışırdı...
Herkes adımı kolayca söyler çağırırdı belki ama, sen...
Sen söyleyince kalbim çıkacak gibi olurdu yerinden...

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Soytarılar sultan oldu aleme
Dostun imdadına düşman yetişti
Dalkavuğun sırrı doldu kaleme
Ar sahibi arsız ilen bitişti…..

Kör kuyuya bir taş attı ol deli

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Yıl:1984…

Her hangi bir yer… Her hangi bir zaman…


E: Şu adamlay kim?

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Adam gökyüzüne baktı…

Yağmur kokusu yoktu havada, lakin bu kez gözleri ıslaktı…Selam vermedi yanından geçip giden kırlangıca…Rüzgara avcunu yumdu, sıktı sıktı öfkesini parmaklarının arasında…Yürüdü ve ezildi tarlada başak…Yürüdü, yuvasına saklandı karınca…Yürüdü ve düşürdü omuzlarında kalan bakışı…
Ayak uçlarına doğru, incitmeden, kırmadan, usulca…Ne gam! dedi…Bir bakış içindi…Yalnızca bir çift bakış…

Bu gitmeler…Bu suskunluk…Bu aldanış…

Devamını Oku