Uğur Deniz Ülkegül Şiirleri - Şair Uğur ...

Uğur Deniz Ülkegül

Hiç bir aşk, böylesine güzel olamazdı..
Yokluğuna rağmen, nasıl aynı sevilebilir bir kadın…
Hayır..Hiç bir ayrılık, böylesine yakın, yaşanamazdı…
Şimdi ne bir eksik dün, ne fazla yarın….

Belki de anlamsızdı bütün korkuların..

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

-I-

Öyle zor zamanlar işte
Yüreğine saplı bir telaş
Dizlerinde çocukluğundan kalma yara
Genç olmak, delikanlıca sevmek

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Nicedir
Yabancıyım gözlerine
Tenin özlemiştir terimi
Kulağın kapı zilinde
Saçların boynunda kıvrım
Sözlerin yarım

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Serden geçtik diye,
Eğreti tutunurken yaşama,
Çiziyorduk ya her gün,
Yeni baştan ölümün resmini...
Kırmızının rengi bitti...
Oysa ne çok sevdalıydık maviye..

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Yol geçen hanında
Verdiğim mola
Parasıyla
İçtiğim su
Yediğim yemek
Bedava dertlerim

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Seni borçlandıkça ömrüme
Yüreğimden bir parça kopuyor
Eksiliyorum…

Bir güvercin çiziyorum maviye
Sonra gözlerimde bulutlar birikiyor

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

/Bana uyu demiştin...
Şiire uyandım....../



İstavrit bakışlı denizin

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Kan damladı geceye,
Sustum ben…
Biriktirdim acıları saatlerce…

Gücüm yetseydi..Kaçacaktım…
Ne seni götürecektim yanımda,

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

Yoruluyorum bazen..Yaşıma başıma baktığım zaman benimle ne kadar uyuşmaz bir kelime diyorum yorulmak..Oysa bizim yaşımızda olan insanların hayata inadına sarılması hatta hayatın karşısında olan neyse onunla kavgaya girmesi gerekmez mi? Nedir bu bendeki kronik yorgunluk hissi?

Bir sabah kalktığımda şöyle güzel bir şey yazayım diyorum..İçinde çocuk olsun kadın olsun adam olsun..Çocuğun oyuncaklarının rengine gökkuşağından renk seçeyim, kadının yüzünde duran gülüşüne bir ressamın tablosunda yer seçeyim adamın alın teri, adamın emeği, adamın onuru..

Düşündüğüm çocuk benden büyük..Yaşasa ninem yaşında..Küçücük elleriyle odanın ortasında elinde tahtadan yapılma oyuncak bebek, mısır püskülünden saçları..Bilmem kaç bin derecede kavrulan saniyelik bakışları kabus gibi çöküyor üzerime..Ben doğmadan, o henüz hayatın ne olduğunu bile anlamadan insan dediğimiz, zeki, kültürlü, akıllı amcalarının attığı bombayla yok olup gitmiş yeryüzünden..Ninem yaşında ama hep çocuk kalmış hafızalarda bakışları..Bazı akşamlar rivayettir..Gecenin karanlığında hala duyulurmuş Hiroşima'da haykırışları..

Devamını Oku
Uğur Deniz Ülkegül

En çok sende saklıydı mavi...

Düşlerimde,
Yağmurdan arta kalan ıslaklığın...
Bir de kelepçelenmiş ömrümde,
Payıma düşen yasaklığın...

Devamını Oku