Öyle çok ki toprağımda kırmızı,
Gökyüzünden mavi çalar gözlerim…
Yüreğimde çare bilmez bir sızı,
İlle vatan! diye çağlar, sözlerim…
Senin kadar özgür müyüm ben?
Yanmak...
Kül bahçesinde savrulup
Ayaz bakışlı çocuk hüznünde
Ve içinde
Kehribar sarısı özlem taşırken
Gücüne gitmesin...
Bir tutam sevecek takatim yok
Düşsem yıkılır sevdan...
Kızma bana
Sevemem avcunu
Ciiiiiiiiiiiiykkkk
Tosssssssssss!
Şu İstanbul dediğin ne gözel şehir,
Taşına toprağına kurban olayım
İstanbul'u dinnerken uyumuş şaayir
Seviyom memleketi, susameyom ben beyim,
Mideme dokuneeyo, kusameyom ben beyim,
Vermeyolar elime, namıssızı alçağı,
Kurup bi darağacı, asameyom ben beyim…
Kızıyolar sözüme, yavaş gonuş deyoolar,
İnanmeyom ben sana, dinlemeeyom sozünü,
Kurda kuşa yem ettin, geceni gundüzünü,
Azıcık kızdık diye, çevirdin ya yüzünü,
Huysuz idik biz emme, hürmetimiz var idi…
Canın yandı bileeyom, sarmadık mı yaranı,
Aslında bir ismim yok, bir cismim
Talan bir şehirde, yalan bir acıdır yaşadığım, hepsi bu...
Sen bana gelmek istiyorsun ya, ben çok oldu kendimden gideli
Uçuk bir yalnızlık şimdi, bir balık kavanozda, bir deli...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!