Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Kelimeler gerçekte anlatmaz kendini.
Gerçekten anlayabilene içinden anlam katar.
Bir insan hiç tanımadığı birinin kelimelerinden okuyabilir yaşamı.
Çünkü kelimeye varolmak yaşamın sizin içinize dokunmasıdır.
Önemli olan ne yazılıp yazılmadığı veya ne okuduğunuz değil.
Sizin öz şuurunuza dokunuyorsa yaşam,

Uzaktan sana bir gün gibi görünüyorum.
Görmek isteyene sonsuz.
Görebilene ise zaten gözükmüyorum.
Gördüğünün kendisi oluyorum.
Neydi görünen? aşk mı?
Benim gördüğüm,gördüğümün gördüğü, kördüğümdük göremeyene gözlerimizden.

Bir düşünceyi yürekten okumakla başlar kendini yaşamak.
Bir düşünene hükmedilebilir ancak 'bir düşünceye ' asla!

Kendimizi ilk bildiğimiz kimlikle değil, kimliğimiz kimsesizliğimizdi kimliklerin içinden. Kim-ses-sizliğimizdi.
Sesimiz sizindi kimliğimiz, sesimiz sizinde kimliğiniz.
Milli bir duyuş,Egemenlik bir kimlik, Bağımsızlık şiirdi kimliğimizle bütünlenen.

Soruyorlarsa sana o kim?
Gördüğümdü de ancak görebildiğim değil.
Çünkü gördüğün senindir, göremediğin değil.
Bakma göründüysem bir an, görmen için değil,
görünüşte, görünebilmem içindir.
Görüntü, bir görüş olabilir ancak asla iç gözlem ve duyuş değil.

Görülen suret yanarda bir şekil varlığına katılır.
Oysa ki yanmak, asla yanmaz özde.
Yanış ,yanılış, közde bir yakarıştır.
Madeni aşk olanların yanışı daima öz bir ışıktır.

Sözlerin gerçek yada henüz gerçeğe yakın olması veya gerçek dışı olması değil, önemli olan sözün özünde ki gerçekliğidir.
Öz bir söz daima gerçektir. Kendi içinden gerçekleşir ve gerçekleştirir.
Tıpkı özümüzün,sözle duyuş oluşu ve yazıyla sonsuzluğa ulaşabilmesi gibi. Duyuşumuzun özü sonsuzdur sözümüzden önce içimizden.
Öz bir sözse, söz ise bin öz duyuştur.

Maneviyatta bulunmayan düşünce yalnızca maddeye esirdir.

Bin yıl öncesinden bir bakış,
binlerce yıl sonra aynı duyuşta buluşturur.
İlk bakış, tanımaktır.
Nerden geldiğini bilmeden,
nereye geldiğini ve nereye gideceğini bilmektir.
İkinci bakış, anlamaktır.

Ölümsüzlük; harflerinin kendinden sonra devam etmesi değil.
Kendinin, harflerinden önce devam etmesindendir.