Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Özgürlüğün büyük olmalı ki aşabilmelisin düşünceyi.
Bir düşünce dahi tutsaklıktır düşünmeye.
Özgürlüğün, düşüncelerinden büyük olmalı.
Düşünceler, özgürlüğün büyüklüğünden özgürleşebilir ancak.

Gerçek mutluluk varlığın onu varetmesidir varlığından.
Varlığının gerçekliğine dokunmak en büyük mutluluktur.
Yaşama dokunmak duyuştur.
Dokunur gibi içimize çok şey.
yada
İçimizden çok şeye dokunur gibi.

Düşüncelerinizde,
size ait bir iz.
Kendi ellerinizde ki sıcaklık sadece iç duyuşunuz.
Düşüncenize dokunduğunuz yer ve kalbin duyuşuna dokunan etkide
kendinize dokunduğunuz yerde
ve yine bir çok şey dokunurken içinize

Sen yine sus.
En karanlıklarda sükun, Nun ışığı değil mi kalbin renginde?

Bir ağaç ki altıyüz yaşında.
Hangi zamana aitsin desem,
derin bir anda
gizlice büyür zaman sessizce içimizden.
Zaman lal olurken bir an.
Biz ansızın hal olurduk kalpten.

Mutluluk kuralsızca oynanan bir oyundur.
Kurallarla oynayanlar mutluluğa ulaşamazlar.

Ne çıkar gündüze çıkmasan? Güneş kalbine doğdu ya!
Ne çıkar gökyüzüne ermesen? Eren günyüzüne dokundu ya!
Ne çıkar erişilmez denilse? Erişilmeyen özlemlere erdirdi ya!
Ne çıkar talan,saman edilsen? Düşünce tortusu erimez ya!
Ne çıkar acılarla harman edilsen? Huzura büyüyen alev sönmez ya!
...Ne çıkar iğreti söz denildiğinde? Cümlede sözden öte özsün ya!

Yaşasam maddede, maneviyat beni kuşanır.
Yaşasam maneviyatta madde toz olur gözümde.
Yaşasam madde ve maneviyat ötesinde?
Hayat işte, o an hayal ötesi ruhumu kuşatır.

İnsan ya bir noktaya yada sonsuz noktalara aittir.
Sonsuz noktalara ait olan,
en son noktaya kadar düşüncesinin boşluklarını doldurur.
Tek bir noktaya ait olan ise,
söyleyecek her sözü çok önceden söylemiştir.
Ve şimdi duyumsanan, görüşünün yankısıdır.

Serin bir merhamette diner tüm acılar.
Oysa kalbin en çok acıya ihtiyacı var.
O tadı tadmadan insan kendini bilir mi?
Merhamet öyle bir kudrettir ki,
o Allah'ın bir lütfuysa merhametinize kainat ağlar.