Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Sevmek bir eylemdir, anlaşılmak varolmaktır tüm herşeye sevgiye ve bilince.

Sevgi illa bire bir eklediğin değil,
en sevgili ne oldurduysa, içini nasıl doldurduysa odur sevgi olan.
Tüm yanlışların içinden doğru bakabilmektir sevgi.
Sevgiyi bazen,sevginin içinden görüp hissedebilmektir.
Yaşama sevgiyle bakabilmek, bizi gerçek bir duyuşta bütünler.
Ve sevgi daima en gerçekliğe dirilir.

Şiir gerçek yürek buluşması, şiir aynasıdır yüreğin.
Anlarsın ki o an tüm büyük şairlerin yüreği birdir.
Ve yansıttıkları, yaşadıkları ve yaşattıkları büyük yürek işidir.
Şiiri anlamak için, şair olmanıza gerek yok.
Tek bir dizeyi yürekten okuyun yeterlidir.
Okuduğunuz dizenin gerçekliği yine sizin yüreğinizde ki sestir.

Yaşamın içinde tek varlığımız, varlığımızda bin bir yaşayışlar var.

Henüz yazılmamış bir şiir, düşüncede duyuş gibi bilinen.

Şiir bildiğinde kendini, yaşam öyle bilinir içinden.

Hiçbir kelime boşlukta yok olmak için varolmadı. Kelimeler,düşüncemizde yokluktu.
Düşüncenin varolduğu andan ,varolmak için ve içimizden varlığa oluşandı düşüncenin oluşturduğu sözlerimiz.
Hiçbirimiz yoktuk, yokluktan geldiğimiz gibi ,sözlerimizle aynı anda hayata varolduk.
Daima varolan, kelimelerden varolduk tek varlığa.
Kendimizi okurken çoğu kez kaybolduk yada tamamen bambaşka kendi içimizde varolduk.

İçinizde sevgi katmak varsa eğer, yaşamda hangi yollardan geçerseniz geçin size ayrıcalık katan daima kalbinizin yolu olacaktır.

Gerçeklik daima gerçekliğin içinden varolmaktır.
Hani o dumansız ateşlerde duymak, yaşam yangını içimizde sönmeyen.
Sevgi o ki; sevginin birliğinden insanı, insandan insanla birlikte sevmek.
Sevgi o ki; insandan öte insanlığı sevmek insanın içinden.

Bir insan sevmek kolay. Zor olan insanlığı sevebilmektir.

Sessizlik, insanın sesini duyabileceği yada sesini duyurabileceği değil,
Sessizlik, daima sesin bir his ve duyu olabileceği yerdedir.
Duyabilen ile, 'bir duyuş' olunandır.
Duyabildiğinden öte içinde bir duygu oluşturandır.
Sessizlik, duyulan en net sestir. Duyulan değil, daima duyurandır.

Sözler düşüncemize hükmediyor,duyuşumuz ruhumuza.
İçimizde bir araştırmacı var düşüncelerden
İçimizde bir arayış var kendimizi.
Bir macera var ruhumuzda canlanacak ve bir ürperti.
Nokta koymak düşüncelere yaşamaktır bir virgül arası bilgece.
Ve kelimeler nasılda değiştirirdi herşeyi.