Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

İnsan söylemlerde değil, özünde ki sözdedir.
Yaşamımızda ki birçok oluşum, duyum sözdedir ancak öz olabilmek sözden öte özdendir.
Çünkü her öz Hakkta birleşiyor, halkta değil.
Senlik, benlik ve daima biz varolan biziz bize
Varlığın üstünde varlık var tıpkı varlığımızın özden, söz eder gibi yaşarcasına
bir o kadar varlık içinde yokluk yaşayan bir can var, yoklukta duyulan bir var var.

Süzüyordu ışığını yağmur tanesinden güneş.
Süzülüyordu ışık tek tanede gerçekliğin rengi ile.
Sezebiliyordu tek damla yağsa binlerce güneş.
Serzeniş bütünlüğün iklimi ıslaklığı kendinden.
Sezgisi ışığın varolmak yaşama biraz nemli.
Serinlik en yakıcı kor gerçeklik adına.

sahnedesindir.
Ama nerede?
Yaşamın hangi sahnesidir?
Diye sorgulamadan ordasındır.
Kendinde.
Hayatın içinde bir sahnedir insan.

Herşeyde bir teklik, teklikten oluşan bir ikilik.
Bütünlükten varolan bir birlik, benlikten yansıyan bir hiçlik ve
derin bizlik var.
Kendinden azalmada bir çokluk, çoklukta türenen bizlik derin bir yokluk var.
Ne kadar çok azaldığımızı hissetsek,o kadar çoğalıyoruz kendimizde.
Bizi yaşama çoğaltan gerçek bir yansıma azaltıyor ki;

Bazen insan tek bakışta bir ömür yaşamıştır.
Belki sürerken yaşam, insan bir tek görüşünü yaşamıştır.
Bakış açısı daima herşeyi aşan zamandır.
Hiç kimse kimsenin bakış açısını veya iç görüşlerini bilemez.
Ancak yürekten bakanlar zamanı dahi aşanlardır.
Yaşam daima sorularla içiçedir.

Nasıl baktığımızdan çok, asıl görünendir yaşanan.
Bakışımızdır önceden ve sonsuz duyulandır görülen.
Düşüncenin içinden gerçekleştiğinde,
kalp dile geldiğinde; tek gerçekliğe gerçekleşmiş olacağız gördüklerimizden.

Biz aşka el verdiğimiz için kalpten kendimize bir dokunuşumuz.

Bazı kelimeleri yürekten okumanın ayrıcalığını yaşarken ve gözlerime sus derken; yüreğimin bana anlattıklarını görmekten mutluluk duyuyorum.
Yüreğim anlattıkça, gözlerim dinliyor ben çok sesli bakıyorum.
Baktığım kelimeler yüreğime en yakın zaman oluyor.
Çok sesli bakıyorum çünkü; gözlerimde susuyor, yüreğimle duyuyorum.
Gözlerim, gördüğüm gerçeklerin rehberidir.
Susarım gördüklerime, gerçekleri dinlerim.

Bazen değildir yakın, yakının.
Yakınındır belki ancak değildir yakınında.
Bazen en uzak, uzaklaşmadığın en yakınındadır.
Kalbine yaklaşan ve yakınlaşandır en yakın.

En yakınında olan bazen uzaklığa bir uzantıdır.

İnsan hayatında uzaklığı ve yakınlığı daima sorgular.
Aslında bazen sorgusuz ve sualsizcede yaşar.
Belirsiz mesafeler, içten en yakın duyuşlar,
uzak düşünceler ve yakın olan her ne ise
yakınlığı yaklaştırıp, kendine uzak düşen
herşeye yakınlaşıp ve uzaklığı uzaklaştırdıkça