Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Allah şah damarımızdan daha yakındır bize. Yılan sokup zehirlese yılan yılandır yine. Şah damarımıza hayatı veren Allahtır. Can eksilir mi zehirden damarında varsa panzehir?

Şüphesiz ki dünya perde boyutudur.
Şüphesiz ki sen düşüncelerinde sonsuzsundur.
Düşüncelerine sarıl, perdeyi arala...

Bir şiir yansıttığında geceyi, gece şiirle aydınlanır. Rivayet gerçektir bilen için, gecenin içinden güne ulaşılır.

Yazılan herşey gerçekliğiyle yaşayacaktır.
Çünkü yaşam bir yazıdan ibarettir.
Bir 'ol ' emrine hitaben işlenen oluşumda
kalpten bir olgu bulabilmektir kendinde.
Derin bir manaya bırakmak kendini
anlayabilmektir içten içe.

Herşeyinizi almalarına izin verin.
Kimliğinizi,sesinizi, sözünüzü,malınızı mülkünüzü gerekirse tüm ömrünüzü.
Ancak öz mutluluğunuzu asla!
Çünkü öz mutluluk olmadığında artık hiçbir kimlik giydirilemez üzerinize.
Hiçbir söz anlatamaz ve hiçbir ses dile getiremez olur sizi.

İnsan sonsuz bir yoldur yollar yürünür yürümeli yol alan.
Düşünceye yol alan düşüncenin yolu olur.
Düşüncenin içinden ulaşmak kendine,yaşamın içinden vardığın değil,
öz varlığın zirvesidir.

İnsanın öz varlığı, tüm dünya hazinelerinden üstündür.

Sevginin lisanı hissedildiğinde kelimeler anlamını yitirir.
Çünkü duymak, kelimesizlik ve hecesizliktir kalbin ilminde.

Her insan ruhunda sevgiyle vardır.
İnsan kendine ve yaşama öz bir sevgiyle tamamlanır.
Sevgi koşulsuz olarak insana gelir.
Bazen kalpten bir bakışın içinde
bakışlarınıza sevgiyi yansıtan
nice duygular vardır ki duyabildikçe anlaşılmaya aittir.

İnsanı kendi gibi sevebilen kendi insanlığının içindedir
Kendi insanlığının içinde olan ise sevginin kendisidir.