Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Yaşamın içinde tek varlığımız, varlığımızda bin bir yaşayışlar var.

Henüz yazılmamış bir şiir, düşüncede duyuş gibi bilinen.

Şiir bildiğinde kendini, yaşam öyle bilinir içinden.

Hiçbir kelime boşlukta yok olmak için varolmadı. Kelimeler,düşüncemizde yokluktu.
Düşüncenin varolduğu andan ,varolmak için ve içimizden varlığa oluşandı düşüncenin oluşturduğu sözlerimiz.
Hiçbirimiz yoktuk, yokluktan geldiğimiz gibi ,sözlerimizle aynı anda hayata varolduk.
Daima varolan, kelimelerden varolduk tek varlığa.
Kendimizi okurken çoğu kez kaybolduk yada tamamen bambaşka kendi içimizde varolduk.

İçinizde sevgi katmak varsa eğer, yaşamda hangi yollardan geçerseniz geçin size ayrıcalık katan daima kalbinizin yolu olacaktır.

Gerçeklik daima gerçekliğin içinden varolmaktır.
Hani o dumansız ateşlerde duymak, yaşam yangını içimizde sönmeyen.
Sevgi o ki; sevginin birliğinden insanı, insandan insanla birlikte sevmek.
Sevgi o ki; insandan öte insanlığı sevmek insanın içinden.

Bir insan sevmek kolay. Zor olan insanlığı sevebilmektir.

Sessizlik, insanın sesini duyabileceği yada sesini duyurabileceği değil,
Sessizlik, daima sesin bir his ve duyu olabileceği yerdedir.
Duyabilen ile, 'bir duyuş' olunandır.
Duyabildiğinden öte içinde bir duygu oluşturandır.
Sessizlik, duyulan en net sestir. Duyulan değil, daima duyurandır.

Sözler düşüncemize hükmediyor,duyuşumuz ruhumuza.
İçimizde bir araştırmacı var düşüncelerden
İçimizde bir arayış var kendimizi.
Bir macera var ruhumuzda canlanacak ve bir ürperti.
Nokta koymak düşüncelere yaşamaktır bir virgül arası bilgece.
Ve kelimeler nasılda değiştirirdi herşeyi.

Bazen bir ses bakış olabilir ve bir bakış açısı aydınlık bir duyuşa akış.
Yürekten bakabildiğimizde görebiliriz yepyeni bir hayat.
Nerde, nasıl, neden değil.
Yürekten aynı yöne bakabileceğimiz hayatın resmini çizelim.
Çünkü önce bakışımızdır hayat ve sonra duyulan sestir içimizden.

Özgürlüğün gözlerinde görürsün yaratılış gayesini
Yaratılmışın gözlerinde görürsün özgürlüğe yansımayı
Yaratılmışın izlerinde bulursun kendi yaratılışını
Okyanusun selamı, tek bir damlanın serinliğidir ruhunda
Gökyüzü bir kitap bir sonraki yaprak içindedir kendinin.
kalbine doğar güneş, büyütürsün en yeni gün.

Duyuşu izlemek şiirdi düşüncenin yollarında.
Kendinden bir iz,hissetmek ve yaşama belirmek görüşümüze varolan öz dize ve açılmıştı varlığımızın iklimine.
Duyuşa dokunmak, gerçekliğe dokunabilmekten öte bir sesti.
Sesinde sustuğu yerde duyuş, kendi öz rengimizi veriyordu sessizce.