Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Herşeyinizi almalarına izin verin.
Kimliğinizi,sesinizi, sözünüzü,malınızı mülkünüzü gerekirse tüm ömrünüzü.
Ancak öz mutluluğunuzu asla!
Çünkü öz mutluluk olmadığında artık hiçbir kimlik giydirilemez üzerinize.
Hiçbir söz anlatamaz ve hiçbir ses dile getiremez olur sizi.

İnsan sonsuz bir yoldur yollar yürünür yürümeli yol alan.
Düşünceye yol alan düşüncenin yolu olur.
Düşüncenin içinden ulaşmak kendine,yaşamın içinden vardığın değil,
öz varlığın zirvesidir.

İnsanın öz varlığı, tüm dünya hazinelerinden üstündür.

Sevginin lisanı hissedildiğinde kelimeler anlamını yitirir.
Çünkü duymak, kelimesizlik ve hecesizliktir kalbin ilminde.

Her insan ruhunda sevgiyle vardır.
İnsan kendine ve yaşama öz bir sevgiyle tamamlanır.
Sevgi koşulsuz olarak insana gelir.
Bazen kalpten bir bakışın içinde
bakışlarınıza sevgiyi yansıtan
nice duygular vardır ki duyabildikçe anlaşılmaya aittir.

İnsanı kendi gibi sevebilen kendi insanlığının içindedir
Kendi insanlığının içinde olan ise sevginin kendisidir.

Sevmek bir eylemdir, anlaşılmak varolmaktır tüm herşeye sevgiye ve bilince.

Sevgi illa bire bir eklediğin değil,
en sevgili ne oldurduysa, içini nasıl doldurduysa odur sevgi olan.
Tüm yanlışların içinden doğru bakabilmektir sevgi.
Sevgiyi bazen,sevginin içinden görüp hissedebilmektir.
Yaşama sevgiyle bakabilmek, bizi gerçek bir duyuşta bütünler.
Ve sevgi daima en gerçekliğe dirilir.

Şiir gerçek yürek buluşması, şiir aynasıdır yüreğin.
Anlarsın ki o an tüm büyük şairlerin yüreği birdir.
Ve yansıttıkları, yaşadıkları ve yaşattıkları büyük yürek işidir.
Şiiri anlamak için, şair olmanıza gerek yok.
Tek bir dizeyi yürekten okuyun yeterlidir.
Okuduğunuz dizenin gerçekliği yine sizin yüreğinizde ki sestir.

Yaşamın içinde tek varlığımız, varlığımızda bin bir yaşayışlar var.

Henüz yazılmamış bir şiir, düşüncede duyuş gibi bilinen.

Şiir bildiğinde kendini, yaşam öyle bilinir içinden.