Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Tek duyuş yüzlerceye birleşir.
Birlik, bin kez binlerce bölünür bütünlenir.
Tek bir sözdür aşk.
Tek bir sözden cümleler bütünlenir.
Cümle alem ise tek öz insan.
İnsan, sözlerin özündedir.

Düşünce ile yazılan ve kalple akan yazılar ayrılır. Bu yüzden bazı sözler düşündürür, bazıları ise düşünmeden kalbe hitap eder.
Düşünce ve kalbin ötesinde sözler vardır ki; sadece ruhumuza işler.

Sözden öte, özümüzdür daima herşeye yansıyan.
Senin söylediklerinle,bizim hissettiklerimiz bir değildir.
Çünkü biri manevi duyuş, diğeri maddesel dünyalık oluşmadır.
Dolayısıyla, senin söylediklerinin parçalarını birleştirip
bu dünya da genişletebilmen mümkün değildir.
Ancak söz, öz olabildiğinde dokunuş daima gerçektir.

Okyanus, bir söz deryasıdır ve üzerinde ki ışıklardır söze anlam katan.
Dalgalar boyu sözlerde hasıl olmak, iç kıyılarda dinginlemektir kendini.

Kendimizi yazıya verdiğimizde yaşamı okuyor,okudukça,
hissettikçe öz anlamı, yazıdan yazgıya dahil oluyoruz.
Derin bi yazgıda ömür tamamlıyordu dokundukça kendimize bizi soluksuz.
Buyüzden derin bir sükunetti sesin özü.
Duyabildikçe kendini içten, söze bütünlenen suretti sessizce anlaşılan.

İnsan ne kadar karanlıkta kalırsa kalsın;
Ruhuyla görebiliyorsa eğer, duyuşuna mutlaka ışık yansır.
Çünkü bir insanın ruhu ne kadar aydınlıksa, etrafında bir o kadar karanlık vardır.

Aklımın dur dediği yerlerde saflık timsaline rastladım.
Ki o, en görkemli hazineyi sunuyordu şuursuzluğuma.
Şuursuz saf bir akılla anlam idraki yansıyordu kalpten.

Sanat ancak sanatçısını ihya eder.
İnsan sanatla insanlığa ruhunu ifşa eder.
İnsanlık ise insanın içinde varolan bir eserdir.
İnsanlığın ruhu üşür,insan ise sarılır tüm kendine. Bir esintidir tümden duyuştur aynı anda bir eser.
Sanat esintidir,esinlenmektir insan,yaşam tümden hissedebilmektir.

En büyük sanat eseri insandır.
Değerli eserler sergilenir ve hayatın içindedir.

"Sanatın yaşamda başkaldırısı; Aydınlığa yüzünü dönmenin resmidir."