Tuba Gürdere Şiirleri - Şair Tuba Gürdere

Bir zamansızlık akımına bırakınca düşünceni.
Düşüncenin derin akışında suretine beliren gözlerin,
bakışına en gerçek zaman olur.
Derinliğe açılan ruhun yaşamın sığ akışında
Kendi kalbinin gerçekliğinden yaşama yansıyan olur.
Cezbeder bir an hakikate aşkla açılan kollar.

Önemli olan hangi zamanda yaşadığınız ve ne olduğunuz değil.
Olduğunuz zamanda ne oluşturduğunuz ve
oluşan şeyden neye oluşacağınız ve ulaşacağınızdır.

Bazen çoğu kez bir oluşumda, bir olumluluk veya olumsuzluk arasında kendimizi duygu ve düşüncelerimize göre oluştururuz.
Oysa yaşamda her bir oluşum ve olabilirlilik olmuştur henüz oluşmadan önce.
Buyüzden yaşadıkça her bir olağanlık bizi içinden oluşturur.
Gerçek bir algıda idrakı olduran düşünce ise yaşamda daima olağan dışı gerçekliğe oluşur.

İnsan düşüncelerini izleyendir.
Ve düşüncelerini izlemesini sağlayan,
her izde kendini bulmasına ve o'na ulaşmasını sağlayandır Allah.

Gözlerimizle gördüklerimiz gelseydi dile,söylemsiz kalırdı tüm sözcükler.
Buyüzden nasıl kapanıyorsa göz, öyle açılacaktır en gerçeklikte sözsüz
özde bir duyuş olmak için.
Belki bir bakışın aydınlatacak zamanı veya zaman katmak isteyecek zaman
baktığın yöne ve tüm iç görüşlerine.

Özgürlük ruhumuza sürülen bir duyuştur.
Ruhumuz aydınlıktaysa özgürüz gerisi bir loş ışıktır görülen.

Gözlerine okyanusu sığdıranlar bilirler tek tanede ki öz derinliği.
Nasıl tek bir harften bütünleniyorsa kelime.
Susmak, duyabilmektir henüz oluşan söylemi.
Oysa ki duyumsamak, bilmektir öz anlamı şimdisiz ve öncesiz.

Tutsaklığı düşüncelerine zincir vuranlar yaşar özgürlüğü ise ruhuna kanat takanlar.
Ancak gün olur ki bir an düşüncesiz kalmak gerçek özgürlüğü tutsaklaştırmaz. O anki yeni bir düşüncenin varolmasıdır ve zamandır kırılır zincir, özgürlüktür yeniden kendini yaşayan.

Hayatta dile getirilemeyecek hiçbirşey yoktur.
Yeter ki yürekten duyulabilsin.
Herşey bir anlatımda anlam bulurken görüşümüzden ise mana kazanır.
Çoğu kez olumsuzluklarda bulunabiliriz ancak olumlu düşünmek,
olağanüstülüğü oluşturabilmektir.
Özgürlüğün türküsü kendine tutsak kalmadan duyulabilir mi?

İnsan, insanlığın gözlerine baktığında bir yaşam görecek.
Yaşam biraz göreceli, bir görüşünden bin nefes duyacak.
Duyuşu, görüşünden derin olduğunda bir solukta kendini bulacak.
Bir andır yaşam, ve bir duyuş anı görebildiklerinin ötesinden.
Çoğu kez kendidir görmediği gözünün içinden akan yaş zaman.
Zamanın görebildiklerini yaşar gibi akar tüm görülenler.