Leyleğin ömrü geçermiş lak lakla
Az söz söyle biraz kendine sakla
(22 Temmuz 2006/Ören-Balıkesir)
O mehtaplı bakışların
gönlümdeki aksiyle an be an parıldar
O aşka banan sözlerin
ruhumda akan sular gibi hep çağıldar
İçimde sevgiler yârim
ağaçlardaki yapraklar gibi kımıldar
Yâr deyince bütün dağları yarmalı.
Yâri sevgiyle, şefkatle sarmalı.
Yârin gönlünü sevdayla doldurup,
Merhamet harcıyla bol bol karmalı.
Silinmez aşkın var yâr şu gönlümde.
Ne seni ne beni avutamadım.
Yaşım aktı nehir gibi gizlice.
Mazimdeki seni unutamadım.
Başkasına sen yer açtın kalbinde.
Kaç bahar geçti
Limanlar arasında
mekik dokuyan gemiler gibi
biri gidip bir diğeri gelmekte yılların
Hasret yüklü bir gemiyle
sanki okyanus aşırı bir sefere
Geçiş yapar yüreğimin Mostar köprüsünden dizi dizi
Aşklarım, sevgilerim, şefkatle yoğrulmuş duygularım
Bir akşam rüzgârında adını taşır kalbim gizli gizli
Sessizce çoğalır sana sakladığım hatıralarım
Gel, kalbimin köprüsünden geç bir akşam üstü
Sebebini bilip benden,
Yâr ayrılıp, gider oldu.
Yürekten de sevilirdik.
Bir şey buna neden oldu.
Mum gibiydik yana yana.
Neden terk edip gittin sanki?
Başkasını bulamadın ki.
Benimleyken olduğu kadar,
Gönlünde hiç huzur olmaz ki.
Sürekli seni özlüyorum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!