Geceler boyunca yâr, ben seni andım.
Ey yâr! ben seni andım.
Hasret ateşiyle ben günlerce yandım.
Ey yâr! günlerce yandım.
Çektim aylarca çekilmez çile.
Seninleyken sevgilim gönlüm bana bir saraydı
Gözlerin gece doğmuş nur saçan bir dolunaydı
Sen gidince kalbime hep hicran kuşları kondu
Gönlümse oldu birden virane bir gecekondu
(7 Eylül 2007/Balıkesir-Ören)
Ey insanoğlu! yaptığınla sevinme,ettiğinle gerinme
Ulu dağlarla yücelik yarışına girip,kendinle övünme
Senden büyük ALLAH vardır,onun sözü hep haktır
Büyüklenerek ona karşı gelene,cehennem müstehaktır
Zaman geçti hiç durmadan günbegün;
Külünden kıvılcım çıkar her dünün.
Açılmış çiçekler bahardan beri;
Olur sanki her bir günüm bir düğün.
Günbegün, akmakta sevdâ ırmağı;
Kıvrılıp geçmektedir her bir dağı.
Gökyüzünden düştü aşk yağmurları;
Başlamıştır gönlümün sevdâ çağı.
Sevilmişsin yürekten, en derinden;
Derilmişsin bahârın güllerinden.
Som altından güneş doğmuş, ufuktan;
Hiç iz kalmaz bugün, güz yellerinden.
Kalpten, çile, hicrân taşıyor her sene sensiz;
Sînemde elemler, acılar diz dize sensiz.
Bin dert ile gündüz gece dolmuş ve de taşmış
Issız bir ilim şimdi, bu bağrım yine sensiz.
Geri ver sen sevgilisini.
İstemez başka birisini.
Dinle dertli gönlün derdini.
Geri ver sevgilisini İstanbul sokakları.
Bayırsız dağ olur mu?
İlim oku, ilimsiz kalma
At ilim okunu nice muhtaç gönüllere
Kimseyi ilimsiz bırakma
(28 Aralık 2005/ İstanbul)
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!