Kirpiklerin sanki ipince yontulmuş bir mızrak
Saplanır bağrıma silinmez izler bırakarak
(22 Temmuz 2006/Ören-Balıkesir)
Kısmet olmasa da mutluluk.
Seni unutmak ne mümkün.
Sevenin var ilelebet.
Gecemin ay ışığısın.
Senle açsam gözlerimi.
Şâyet hepimiz birer kitap kurdu olup da
okumazsak sayfa sayfa kitapları
tozlu raflarda bir bir onları
yiyip bitirecek gerçek kitap kurtları
(5 Ocak 2007/İstanbul)
Yüzmekten yorulup da
Kız Kulesi'inde mola veren
deniz kızlarının sohbetlerinden
bir bulut gibi yükselen zarif seslerinin
yerini, şimdi çatal kaşık sesleriyle,
garsonların ayak tıkırtıları almıştır
Senle yaşadığım yâr her bir ânı,
Maziye gömmenden hep korkuyorum.
Yalnızlığa mahkum edip te beni,
Terk edip gitmenden hep korkuyorum.
Sen bir yıldızısın karanlık göğün.
Kimisi ardında bırakır
yılların hiç eskitemediği
çağlar boyu yaşayan bir eser
Kimisi de yıkılıp gider
kumdan yapılmış kale misâli
yerinde hep yeller eser
Bir Kurban Bayramı
Daha geldi geçti
Bu arada hastaneler
Acemice kurban keserken
Kendisini yaralayanlarla
Doldu taştı
Kaderin keder olmasın hiçbir zaman sevgilim
Hep gülsün güneş misâli o parıldayan yüzün
Bağrında hiç barınamasın ne gam ne de hüzün
Yalnız mevsimlerde adı kalsın efkârlı güzün
Kaderin keder olmasın hiçbir zaman sevgilim
Kahpe ayrılık aramıza girdi gireli
Yüreğimin renkleri bir bir soldu
Artık yıldızsız bir gecedir şu gönlüm
Mehtabımın ışığı görünmez oldu
Karanlık bir hüzün çöktü ruhuma
Kapladı her yanımı yalnızlık sisi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!