Sevgiyle dolu bakan kahverengi gözlerin.
Gönlümü aşkla yakan kahverengi gözlerin.
Ah o gözlerin yârim, o güzelim gözlerin, gözlerin.
Meltemler gibi serin, denizler gibi derin,
Güzel mi güzel senin kahverengi gözlerin.
Sen, kahverengi gözlüm.
Güzel yüzlüm, kalbimdesin.
Senle dolu her yanım.
Sen, her an benimlesin.
Seni hep arıyorum.
Keder insana paslı bir zincir
Takma koluna bileğin incir
Mutluluk baldan tatlı bir incir
Bulursan onu herkese yedir
(12 Ocak 2006/ İstanbul)
Ağaçlar hayattır
Ağaçlar umuttur
Ağaçlar gelecektir
Kesmeyelim ağaçları
Yok etmeyelim ormanları
Ne demiş eskiler
Ne yapıp ettinse, hep kendin ettin.
Haksız yere bana ihanet ettin.
Kazanırım sandın, beni kaybettin.
Bu nedenle seni ben terk ettim.
Mutsuzlukla bitti bu filmin sonu.
Doğayla iç içe bir yaşamdan
git gide kopan şehir insanı
duyamadığı kuş cıvıltısını
kapı zillerine yerleştirmiştir
yapay olsa da her gün
kuş sesini işitebilmek için
Yaz kış gezer dağ, ova, bayır
Gece gündüz demez yol alır
Bir yılan misâli kıvrılır
Adına türküler yakılır
Yalnızlığımla beraber ben
Karışırım her gün hasretine
Sana olan özlemim dolar içime
Hiç kalmaz bende mutluluğa yer
Gözü yaşlı sevdam hep yaslarda
Tutmuş kederler sokak başlarını
Ey ahali! Duyduk duymadık demeyin de dinleyin.
Sildim onu gönül defterimden bunu böyle bilin.
Onun yeri yerin yedi kat altından daha derin.
O, önde gidenlerindendir yaşayan ölülerin.
Sildim onu gönül defterimden bunu böyle bilin.
Kışımı yaza çevirdin.
Sevda geldi başa Leyla'm.
Sensin benim yerim yurdum.
Geri kalan boşa Leyla'm.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!