Senle yaşadığım yâr her bir ânı,
Maziye gömmenden hep korkuyorum.
Yalnızlığa mahkum edip te beni,
Terk edip gitmenden hep korkuyorum.
Sen bir yıldızısın karanlık göğün.
Kimisi ardında bırakır
yılların hiç eskitemediği
çağlar boyu yaşayan bir eser
Kimisi de yıkılıp gider
kumdan yapılmış kale misâli
yerinde hep yeller eser
Bir Kurban Bayramı
Daha geldi geçti
Bu arada hastaneler
Acemice kurban keserken
Kendisini yaralayanlarla
Doldu taştı
Kaderin keder olmasın hiçbir zaman sevgilim
Hep gülsün güneş misâli o parıldayan yüzün
Bağrında hiç barınamasın ne gam ne de hüzün
Yalnız mevsimlerde adı kalsın efkârlı güzün
Kaderin keder olmasın hiçbir zaman sevgilim
Kahpe ayrılık aramıza girdi gireli
Yüreğimin renkleri bir bir soldu
Artık yıldızsız bir gecedir şu gönlüm
Mehtabımın ışığı görünmez oldu
Karanlık bir hüzün çöktü ruhuma
Kapladı her yanımı yalnızlık sisi
Sevgiyle dolu bakan kahverengi gözlerin.
Gönlümü aşkla yakan kahverengi gözlerin.
Ah o gözlerin yârim, o güzelim gözlerin, gözlerin.
Meltemler gibi serin, denizler gibi derin,
Güzel mi güzel senin kahverengi gözlerin.
Sen, kahverengi gözlüm.
Güzel yüzlüm, kalbimdesin.
Senle dolu her yanım.
Sen, her an benimlesin.
Seni hep arıyorum.
Keder insana paslı bir zincir
Takma koluna bileğin incir
Mutluluk baldan tatlı bir incir
Bulursan onu herkese yedir
(12 Ocak 2006/ İstanbul)
Ağaçlar hayattır
Ağaçlar umuttur
Ağaçlar gelecektir
Kesmeyelim ağaçları
Yok etmeyelim ormanları
Ne demiş eskiler
Ne yapıp ettinse, hep kendin ettin.
Haksız yere bana ihanet ettin.
Kazanırım sandın, beni kaybettin.
Bu nedenle seni ben terk ettim.
Mutsuzlukla bitti bu filmin sonu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!