Yüreğimde büyür hasret denizi
Sensizliğe karşı tutmuşum mevzi
Senle yaşananlar sanki bir düşdü
Bir türlü çıkmıyor kalbimden izi
(1 Aralık 2007/ İstanbul)
İnsan insanın kurdudur
derler bu bir hakikat
Kuzu postuna bürünmüş
kurtlara aman dikkat
Adımlarını çok mu çok temkinli at
Tuzaklarla dolu bu kısacık hayat
Ülkemde bir kuş gribidir
Almış başını gidiyor
İşin garibidir ki
Soluğu hastanede alıyor
Her hapşuran
Özlemlerin sarıp sarmalıyor rûhumu bedenimi
Şimdi ben ödüyorum yaptıklarımın bedelini
Artık affetmeni bekliyorum ne olur senden beni
Aksın gönül pınarlarıma aşkının selleri
Soğuk bir rüzgar esiyor yüreğimin derinliklerinde
Kimsesizlerin ben bir kimsesiyim
Sessizlerin çığlık çığlık sesiyim
Ben sizden, aranızdan birisiyim
Kimsesizlerin ben bir kimsesiyim
Elbisesizlerin, elbisesiyim
Kirpiklerin sanki ipince yontulmuş bir mızrak
Saplanır bağrıma silinmez izler bırakarak
(22 Temmuz 2006/Ören-Balıkesir)
Kısmet olmasa da mutluluk.
Seni unutmak ne mümkün.
Sevenin var ilelebet.
Gecemin ay ışığısın.
Senle açsam gözlerimi.
Şâyet hepimiz birer kitap kurdu olup da
okumazsak sayfa sayfa kitapları
tozlu raflarda bir bir onları
yiyip bitirecek gerçek kitap kurtları
(5 Ocak 2007/İstanbul)
Yüzmekten yorulup da
Kız Kulesi'inde mola veren
deniz kızlarının sohbetlerinden
bir bulut gibi yükselen zarif seslerinin
yerini, şimdi çatal kaşık sesleriyle,
garsonların ayak tıkırtıları almıştır
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!