(tasavvuf) Bağ-ı rahmet

Bismillâh...

Ey gönül, sür çıkar benlik pasını gönül aynasından,
Bir "Hû" sesi yükselsin ömrünün harâbesinden.
Nefsin saltanatı bir gölge kadar fanîdir;
Bâkî olan yalnız O'dur, ezelden ebede Sultan.

Meyhâne-i irfânda sundu sâkî kadehini,
Ne üzümden idi o şarap, ne bağdan gelmişti.
Bir yudum içince sustu dilimin bütün iddiası,
Anladım ki hakikat, konuşmakta değil; teslimiyette gizliydi.

Kâbe diye nice yollar yürüdü ayaklarım,
Meğer asıl tavaf, kırık bir kalbin etrafındaymış.
Secde ettim gözyaşımla toprağın bağrına,
Toprak bana dedi ki: "Yükselmek isteyen önce alçalmalıdır."

Ey aşk!
Sen ne ateşsin ki yandıkça diriltirsin,
Ne denizsin ki boğuldukça kıyıya çıkarırsın.
Sana düşen yok olmaz;
Kendini bulmak için kendinden vazgeçer.

Bir gül gördüm...
Dikenine tebessüm ediyordu.
Anladım ki vuslat, sabrın açan çiçeğidir.

Bir bülbül dinledim seher vakti,
Her nağmesinde bin istiğfar saklıydı.
Meğer en güzel ilahi,
Kırık bir kalbin sessiz yakarışıymış.

Dağlar zikre durmuştu "Allah... Allah..." diye,
Irmaklar secde eder gibi akıyordu denize.
Rüzgâr, yapraklara esmâyı fısıldıyor;
Yıldızlar gecenin alnına nur serpiyordu.

Ey nefsim!
Aynalara aldanma.
Yüzündeki güzellik toprağa emanettir;
Ruhundaki güzellik ise Rahmân'ın nefhasıdır.

Mansûr'un aşkı darağacına sığmadı,
Yûnus'un sözü çağları aşarak gönüllere vardı.
Ben de ne makam isterim ne şöhret;
Yeter ki ismim, Hakk'ın razı olduğu kullar arasında anılsın.

Her harf bir kapıdır,
Her nefes bir emanet.
Dil zikirsiz kalınca gönül gurbet olur;
Gönül sevgisiz kalınca dünya zindan olur.

Ey Rabbim...

Bana öyle bir kalp ver ki,
Kimseyi incitmeden atsın.
Bana öyle bir göz ver ki,
Her varlıkta Senin sanatını seyretsin.
Bana öyle bir dil ver ki,
Hakikatten başka söz söylemesin.

Dünya, sabah çiğine benzeyen kısa bir misafirdir.
Saltanatlar yıkılır, saraylar toz olur,
İsimler unutulur, sesler susar.
Lâkin Senin aşkına düşen bir gönül,
Asırlar geçse de ölmeyen bir gül gibi kokar.

Sonunda anladım ki;

Ne ben bendim,
Ne yol benimdi.
Yol da O'ydu, yolcu da O'ydu,
Vardıran da O...

Ben sadece bir ney misali içi oyulmuş bir kam