Şükran Günay Şiirleri - Şair Şükran Günay

Bir ömür bitti bitecek Yunusleyin pişemedim
El ayak düştü düşecek Hakk yoluna düşemedim
Nefesim gitti gidecek ne bilsin kimseler halim?
Bedenim soldu solacak dertlerimi aşamadım

Zeytinime dokunma diyoruz da yeşil gözlüm;
Sana dokundular zaten,
Zengin olmak isteyen çıkardı elinden,
Köşeyi dönenler betonları diktiler;
Fakiri yoksulu ekmek teknesinden,

SEVMEK YETERLİ DEĞİL

Babam ve annemin yarım asrı geçen, son nefeslerine kadar devam eden sevgileri, benim gördüğüm ender aşklardan ve en önde gelenlerdendir. Nedenini yaşadıkça anladım.

Geriye dönüp baktığımda ne çok şey öğrenmişim diyorum kendi kendime. Ve hemen arkasından içimden bir ses: " Hiçbir şey bilmiyorsun. Daha çok hem de sonsuz öğreneceklerin var." diye beni uyarıyor. Doğru, her gün hatta hiç beklemediğim bir anda hiç duymadığım ya da aklımın ucundan geçmeyen bir bilgiyle karşılaşıveriyorum.

Yıllar geçti izi kaldı,
Gülenlere selam olsun!
Ahlar vahlar ömrüm çaldı,
Gülenlere selam olsun!

Bilmem nedendir gelişim
Nasıl olacak gidişim
Bakma gizemli tavrıma

O NE MEVLÂ’DIR Kİ

Kaderim yoklar beni
Elemleri dağlar beni
O ne Mevlâ’dır ki
Sesler durur dost gibi

Saat Ondan Sonra


SAAT ONDAN SONRA

Benim geldiğim yerlerde telefon, kapı zili, televizyon yoktu. Bir tek Philips marka radyomuz vardı. Bahçe kapısına da kilit vurulmazdı. Bahçemizdeki alın teri ile ekip büyüttüğümüz sebze meyve ise pazarlarda satılmazdı. Konu komşu müşterek paylaşırdık. Aynı sokakta yaşayan aileler birbirini kollardı. Kimin nesi eksik konuşulurdu. Yardıma muhtaç olanlara hissettirmeden yardım edilirdi. Kısacası „komşusu aç iken tok yatan komşu“ olmazdı. Birbirini kontrol eden bir yardımlaşma sistemi işlerdi. Söz kanundu.

Göklerdeyim yine
Kuruldum yerime deli sevincimle
Tinden bedene taştı kederim
Bak!
Nokta nokta sardı

Sizlerle Kuşadası’nda buluşacağımız anın heyecanını ve mutluluğunu şimdiden yaşıyorum.

Bu etkinlik ile:

Bir gencimizin geleceğine hep birlikte destek olacak, diğerlerine de ulaşma yollarını arayacağız.

SEHERDE KUŞLAR

Pencereyi açtım; alaca karanlık
Saate baktım; yaklaşıyor aydınlık
Gündüzü gözlüyor bencileyin
Doğada garip yalnızlık