Şükran Günay Şiirleri - Şair Şükran Günay

Çok çok uzaklardan, dağları aşıp size geldim. Dokunmak için yüreğimden ve koklamak için her ikinizi.

Hayır, siz susun. Rahatınıza bakın. Kıpırdamayın yerinizden. Böylesine çetininden özlememiştim sizi. Dinlemelisiniz beni, bilmelisiniz deli tavuk gibi gezindiğimi. Yanıbaşınıza, işte şuracığa oturayım. Bağrımı yakar oldu özleminiz. Beni duyuyorsunuz, biliyorum. Görüyorsunuz da. Olsa olsa yarım saatçik kalabileceğim yanınızda. Yapılacak işlerim çok daha. Gurbet eller beni bekler, yavrularım yolum gözler.

Hiç unutmam canım babam; toz kondurmazdın güzel anneme. Aranıza girmek kimin haddineydi? Şimdi daha iyi anlar oldum, bilir oldum nedenlerini. O, senin için eşi az bulunur bir eş, yavruları içinse ana gibi anaydı. Değil mi has babam?

a href='http://imageshack.us'img src='http://img152.imageshack.us/img152/644/img0634yj4.jpg' border='0' alt='Image Hosted by ImageShack.us'//abr/a href='http://g.imageshack.us/img152/img0634yj4.jpg/1/'img src='http://img152.imageshack.us/img152/img0634yj4.jpg/1/w800.png' border='0'/a


Döner yine Dünya, solmaz çiçekler
Apansızın, o kutlu gün gelince

Kırkı çıktı
Bebeğini ateşler sardı
Başladı amansız geceler
Gündüze sığmadı didinmeler

Hidrosefali

İnşaat ustası baba,
Taşındı köyünden Ankara’ya.
Okuyacaktı kızlar,
Ana gibi parmak basmayacak,
Oğlu olursa hele!
Askere kalmayacak okumak.

Ege’nin şirin, verimli bir kasabasıdır Germencik. Aydın iline bağlıdır. Bir zamanlar; doğanın koynunda yaşatırdı fakirini. Kimseye el avuç açtırtmazdı insanını. Şimdi mi? Onu da bilenlere sormalı…

Tramvayda eski bir tanıdığa rastladım. İki hanım, sohbet ederken, geçmişin güzelliklerinden şimdinin dertlerine geliverdik. Esmer güzeli, ince yapılı, dost bakışlı Demet Hanım:

-Sizinle senelerdir görüşemedik Hocahanım. Şehrin dışına taşınmıştık. Bu yüzden de eş dost ve tanıdıklardan uzak kalmıştık. Bahçeli bir ev. Çocuklar rahat etsinler, behçesinde oynasınlar, çocukluklarını yasasınlar istemiştik. Masraflı oldu. Para biriktiremedik. Tatillerde Türkiye’de sahil şehirlerinde tatil yaptık. Onları okutmak ve rahat yaşatmak için uğraştık durduk. Bir de ana baba, kardeş, eş dost, akraba derken, kazandıklarımızı da paylaştık bunca zaman. Arada bir telefon edip, halimizi, hatırımızı sorsalar, hiç yüreğim yanmayacak.

-Ne mutlu size ve çocuklarınıza! Yatırımın en güzelini ve doğrusunu yapmışşsınız. Anne ve baba düzenli, birbirlerine bağlı olunca; yavrular da saglıklı, başarılı, mutlu oluyorlar Demet Hanım.

KURBAN BAYRAMINA GİRERKEN

Yine bir bayram arifesi kapıda. Kardan soğuk, ateşten beter.
Arife buz kesmiş, ben sessiz çığlıklarımla baş başayım.
Şaşkın gönlüm, deli tavuk gibi dellendi; açtı kanatlarını. Oturdum özümle şahlanmış gövdesine gönlümün. Öptüm yelesinden, doladım kollarımı boynuna; haydi dedim, yolumuz Anadolu´ya!

SEVİNCE
Sevince
Lamı mimi bilmem
Şükranca seviveririm
Otururum kuru toprağa
Kuru ekmek, kuru soğan demem

Yaşanmışlar senindir sonuçta,
Resmedilir nasıl bilemezsin,
Beynin gizemli odalarına...

Soluk almalarda,
Bilinmez anlarda,

BİR BAŞKADIR BİZİM KÖYLÜLERİMİZ

Bilirsin:

El ayak nasırlı
Yüreği ekmek sıcağı