Şükran Günay Şiirleri - Şair Şükran Günay

Saat Ondan Sonra


SAAT ONDAN SONRA

Benim geldiğim yerlerde telefon, kapı zili, televizyon yoktu. Bir tek Philips marka radyomuz vardı. Bahçe kapısına da kilit vurulmazdı. Bahçemizdeki alın teri ile ekip büyüttüğümüz sebze meyve ise pazarlarda satılmazdı. Konu komşu müşterek paylaşırdık. Aynı sokakta yaşayan aileler birbirini kollardı. Kimin nesi eksik konuşulurdu. Yardıma muhtaç olanlara hissettirmeden yardım edilirdi. Kısacası „komşusu aç iken tok yatan komşu“ olmazdı. Birbirini kontrol eden bir yardımlaşma sistemi işlerdi. Söz kanundu.

Göklerdeyim yine
Kuruldum yerime deli sevincimle
Tinden bedene taştı kederim
Bak!
Nokta nokta sardı

Yıllar geçti izi kaldı,
Gülenlere selam olsun!
Ahlar vahlar ömrüm çaldı,
Gülenlere selam olsun!

SEHERDE KUŞLAR

Pencereyi açtım; alaca karanlık
Saate baktım; yaklaşıyor aydınlık
Gündüzü gözlüyor bencileyin
Doğada garip yalnızlık

Sular kirli, hava zehirli,
Toprak desen tüketildi.
Denizler mi?
Daha da dertli,

Eninde sonunda toprağa karışacağız.

Onu bunu bilmem, kendimden sorumluyum. İnsanım, hatalarım çok oldu ve son nefesime kadar daha nice yanlışlarım olacak kimbilir…

·

Hiç sandığım gibi değil gökyüzü
Bıraktığım canlar yok şimdi çarşıda, sokakta
Sahilde martılar deli rüzgâr hızında

Gece gündüzü,
Gündüz geceyi,
Bekler.

Bilir düşünen kişi,

Balkondayım
Yanı başımda gibi Küçükada
Göz atıyor bakışlarıma
Acı tatlı anlar geliyor aklıma
Ruhum sahilinde

Bitirdi ömrümü nankör bakışın
Anlamadım yavrum bu nasıl iştir?
Yitirdi fikrimi yürek yakışın
Söyle bana yavrum bu nasıl iştir?

Bilir Yaradan ana yüreğimi