Söylesene yar hangi hevese kurban ettin yeminlerini
Sensiz yaşamaktansa ölürüm dediğin dünlerini.
Ellerimden tutup gözlerimde mutluluğu bulduğun günlerini
Nasıl bir ihanete teslim ettin hayallerini
Sana güvenmiştim bu fani canımda
Şimdi yoksun zemheri karanlık akşamımda.
Hani olacaktın hem yanımda
Yalanmış meğer geri kalan hatıralar da...
Sevmek yetmezmiş çok iyi öğrettin.
Yaşarken cehenneme beni sel eyledin.
Belkide ihanetinle çok eğlendin.
Kurduğun tuzağı çok geç fark eğledim.
Bitti şimdi istern daha da gül istedim.
Ben yokluğunla ölmeden yaşamayı da öğrendim.
Gördünmü bak beni öldürmeyi de beceremedin.
Şimdi gönlümden git gelme isterim.
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 04:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Söylesene Yar”, verilen sözlerin ve kurulan hayallerin ihanetle yıkılmasının ardından yaşanan hesaplaşmayı anlatır. Şiirin başında sevdiği insana güvenmiş birinin şaşkınlığı ve kırgınlığı vardır. Bir zamanlar söylenen büyük sözler, tutulan eller ve birlikte kurulan gelecek artık yalnızca acı veren hatıralara dönüşmüştür. Ancak şiirin sonunda anlatıcı yalnızca terk edilmiş biri olarak kalmaz. Acının içinde yaşamayı öğrenir ve kendisini yıkan kişiye son kez seslenir: Artık geri dönme. Çünkü bazen iyileşmek, sevdiğini geri istemekten değil, onu gönlünden uğurlayabilmekten geçer.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!