Yürekte bir yara, kapanmaz sızım,
Kış geldi gönlüme, gelmedi yazım.
Söndü umutlarım, tükendi közüm,
Seni arar kurur, şu dertli gözüm.
Sensiz kaldım, çok yalnızım,
Nerdesin benim gönül arsızım?
Karanlıklarda kaldım, kararsızım,
Söyle nerdesin gönül hırsızım?
Yollara baktım da, toz olmuş izler,
Seni beklemekten yoruldu gözler.
Bir selamın gelse onu da rüzgar gizler,
Seni sorduklarım hep beni tersler.
Sensiz kaldım, çok yalnızım,
Nerdesin benim gönül arsızım?
Karanlıklarda kaldım, kararsızım,
Söyle nerdesin gönül hırsızım?
Çaldın kalbimi de, gittin uzağa,
Düştü bu gönlüm, aşkınla tuzağa.
Vefasız dediler, inanmadım ben,
Seni sevmişim ya, yanmadım mı ben?
Sensiz kaldım, çok yalnızım,
Nerdesin benim gönül arsızım?
Karanlıklarda kaldım, kararsızım,
Söyle nerdesin gönül hırsızım?
Bir gün dönersen, beni ararsın,
Eski halimi rüyada sanırsın.
Lakin geç kalmışsın ey vefasız yar,
Karşında soğuk bir mezar bulursun...
Unutmadım seni, unutamam da,
Adın kazılı her bir duamda.
Bir ömür geçse, yıllar sarsa da,
Seni sevmişim ya... kafi dünyada.
Sensiz kaldım, çok yalnızım...
Nerdesin be gönül arsızım?
Karanlıkta kaldım, kararsızım...
Söyle nerdesin gönül hırsızım!
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 04:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Gönül Hırsızım”, sevdiği insanın gidişinden sonra onun izini yollar boyunca arayan, fakat bir türlü kavuşamayan bir gönlün hikâyesidir. Anlatıcı, çevresindekilerin bütün uyarılarına rağmen sevdiğine inanmış; kalbini ona teslim etmiş ve sonunda yalnız kalmıştır. Bekleyiş uzadıkça sevgi yerini siteme bıraksa da gönlündeki bağ tamamen kopmaz. Şiirin sonunda artık geri dönüş için bile geç kalınmıştır. Anlatıcı, sevdiği kişiyi unutamayacağını kabul ederken ona acı bir gerçek bırakır: Bazı insanlar çaldıkları kalbe dönmek istediklerinde, geride buldukları şey yalnızca hatıralar olabilir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!