Ayrı şehirlerde, tutsak kaldık biz,
Nedendir bilinmez, kavuşamadık.
Yolumuz kesişmez, kalbimiz sessiz,
Bu ayrılık zalim, kavuşamadık.
Gece kulağım kapıda seni beklerim,
Bu kez geleceğine ikna ederim kendimi
Bilmezmiş gibi sonunu yine beklerim,
Ama Bu hasret hiç bitmez, tükenir ümitlerim
Yıllar geçti ama, hiç unutmadım,
Kalbimde hep aynı, kavuşamadık.
Seni bir gün olsun, hiç anlatmadım,
Değişmez bu sevda, kavuşamadık.
Nice sözler kaldı, söylenemedi,
Sessizlik büyüdü, kavuşamadık.
Aramızdaki sır, çözülemedi,
Aramızda kalan neydi kavuşamadık.
Kader mi engeldir, yoksa bahtımız mı kara,
Nasıl tarif edilir bu kırık yara
Biz ken ben kaldım bu nasıl bahtı kara
Gözlerim yaş dolar, bakmak artık bir yar-a
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 04:44:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
“Kavuşamadık”, birbirini unutmayan fakat farklı şehirlerde ve farklı hayatların içinde ayrı düşmüş iki insanın bitmeyen bekleyişini anlatır. Aradan yıllar geçmesine rağmen anlatıcı, sevdiğinin bir gün kapıdan çıkıp geleceğine kendisini inandırmaya devam eder. Söylenemeyen sözler, çözülemeyen sırlar ve cevabı bulunamayan “neden” sorusu, ayrılığı daha da ağırlaştırır. Şiirin sonunda kavuşamamanın sebebinin kader mi, baht mı yoksa başka bir engel mi olduğu hâlâ bilinmez. Geriye yalnızca değişmeyen bir sevda, tükenen umutlar ve kapanmayan bir yara kalır.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!