Seni anlattım herkese
“Geçer” dediler
Zaman bir yara bandıymış gibi
Acının üstüne yapıştırdılar
Oysa bazı yaralar
Kabuk bağlamasaydı iyileşmez.
Anlattıklarım ise
Geceyle kaldı baş başa
Duvarlara söyledi adını
Kimse duymadı
Belki de en çok bu yüzden
İnandım sana
“Yalan aşk” dediler
“Palavra”
Aşkı mastürbasyon kolay
Yaşamadan konuşan çok
Ama kim uykusuz gecelerin hesabını verebilir
Kim sabaha karşı
Kalbiyle boğuşmanın bedelini ödeyebilir
Bunca an
Sokak köşelerinde unutulmuş arayaler
Bir bakışla susup
Bir bakışla konuşmalar
Hepsi yalan söyledi?
Acı çektiysem
Gerçekti
Özlediysem
Gerçekti
Adını duyunca öğrenen bir şeyler kırıldıysa
Bu nasıl yalan olabilir
Derler ki
“Aşk sahibini bulursa güzeldir”
Peki ya sahibi olmayan kalpler?
Sahipsiz hisler çöplük mü?
Ben senin olmayan bir mutluluğunu
Niye bu kadar uzakta taşıdım
Seviyordun sandım
Çünkü gizliydi
Özlüyordun sandım
Çünkü geceleri içim daraldı
İnsan dururken
Bir başkasının yokluğunu taşımaz
Acı neden mi?
Çünkü yarım kaldığım
yerde
Karşılıklı çalıştırma
çünkü susarken bile
Seni savundum
Belki de aşk
İki kişinin aynı anda tutması gereken bir ipti
Ben bırakamadım
Sen hiç tutmadın
Şimdi arıyorum kendine
Haklı olanlar?
Belki…
Ama bir şeyleri bilmiyorlar
Ben yalan bir aşka değil
Gerçek bir yalnızlığa düştüm
Ve bu bile
Aşkın var çalışıyor
En sessizlerdi
Kayıt Tarihi : 24.03.2026 00:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!