Siz hiç öldünüz mü Şiiri - Ali Saye

Siz hiç öldünüz mü?
Ben öldüm.
Bir damla sevgiye, bir parça mutluluğa,
Elimden tutulmasına muhtaçken
Sessizce eksildim hayattan,
Kimse duymadı içimdeki vedayı.

Ben herkesi anladım,
Beni anlayan olmadı.
Herkesin yarasına merhem oldum,
Kendi yarama dokunamadım.
Gülüşümü görenler beni güçlü sandı,
Oysa içimde bir çocuk ağlıyordu.

Bir “Nasılsın?” yeterdi bazen,
Gerçekten sorulmuş bir “Nasılsın?”
Bir omuz, bir sıcak söz,
Bir “Ben buradayım” yeterdi.
Çok şey istemedim hayattan,
Sadece sevildiğimi hissetmek istedim.

Sonra sustum...
Çünkü insan bazı acıları anlatamıyor.
Anlatsa da eksik kalıyor kelimeler,
Söylese de kimse tam anlamıyor.
Ben de içime gömdüm bütün cümleleri,
Her sustuğumda kendimden biraz daha uzaklaştım.

Bir gün aynaya baktım,
Karşımda kendimi bulamadım.
Gözlerim bendeydi ama
İçimdeki insan çoktan yorulmuştu.
Meğer insan nefesi kesilmeden de
İçinden sessizce tükenebiliyormuş.

Siz hiç öldünüz mü?
Ben öldüm... ama yeniden kendimi buldum.
Beni yaralayanların bıraktığı yerde değil,
Kendi içimde ayağa kalktım.
Artık kimsenin sevgisiyle var olmayacağım;
Çünkü insan önce kendi elinden tutmayı öğrenmeli.