Yaşamayı bilmeyen ölmeyi de bilmez
öyle kolay değildir adam gibi yaşamak
hiç kolay değildir adam gibi ölmek
yaşamakta ölmekte adamlar için
diğerlerine zulümdür bu
hele birde sevmek var ki
Yaşamaktır yine en güzeli sevgili
Sürgün olmadan zindanla hiç tanışmadan
Yaşamaya hasret prangalara vurulmadan
Yaşamaktır yine en güzeli sevgili
Ölümlere değip bir gül gibi solmadan
Yaşamak gibisi yoktur yani
Yaşamalısın oğlum yaşamalısın
İnsan dediğin yaşadıkça var olandır
Yaşayıp hayata doymalısın
Değil ki sana diyorum değerlerinden kop
değerlerden kopmadan da yaşayabilirsin
Yaşarken yine değerlerini yüceltebilirsin
Bir gün mapushane de
Yine ben içerdeyken
Pencereden dışarı baktım
Dışarda kar yağıyordu
Bir gül ip ince up uzun
Karlar içinde dağların başağı gibi
Yol uzun, hayat çetin bir sınav,
Doğruyu seçersen olur bir seyran.
İyilik et, karşılık beklemeden,
Çünkü iyilik döner, gecikse de zaman.
Sözünü ölç, tart, sonra söyle,
Az konuş, çok dinle, bilge olursun,
Sözün değil, özünle değer bulursun.
Kibirle yürüyen yolda yalnız kalır,
Alçak gönüllü hep başa varır.
Doğruyu seçmek zor gelse bile,
Yaşam dediğin terlemektir
Ölüm ise üşümektir
Bunlardan birine kızmak olmaz
Çünkü bunların ikisi de kardeştir
Ve bir bütünün parçasıdırlar
Yani tek bir köke bağlılar
Kalktım ellerimi uzattım semaya
hani hep yandım yakıldım
bir umut belki yaşarım diye
kalktım ellerimi uzattım semaya
ama olmadı biliyor musun
ellerimi tutan hiç olmadı
Baharı düşle yavrucum
Bütün çiçekler ayrı bir cennettir
Ellerini uzat hadi avuçla maviyi
Baharlara ver düşlerini
Hayat yaşarken güzel yavrucum
Hayat aşkla yanyana güzel
Yaylanın yelinde serin bir türkü,
Dağların koynunda uçar bir ürkü.
Çiçekli düzlükler göğe sevdalı,
Her taşın altında bir masal, bir hâl.
Kıl çadır kurulur sisle beraber,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!