Vurulmak neye yarar ki ey dost
hep vurulmadık mı zaten
zindanlardan geçip gelmedik mi
prangaları yol eylemedik mi seninle
şimdi bana söyle
hasret bitti mi bitmedi değil mi
Bir nefes ki, sonsuzluğun kapısı,
Her anı bir mucize, her an bir veda.
Doğuşla başlayan bilinmez yolcusu,
Var olmanın sancısı, var olmanın edası.
Güneşin doğuşuyla uyanan umut,
Yaşamak, bir su gibi akmak belki,
Taşa çarpa çarpa öğrenmek dibi.
Bir gülüş uğruna yanmak sessizce,
Bir damla sevinçle çoğalmak gibi.
Gün doğarken kokusunu duymak
İyi bak kalbine, sakın kirletme,
Bir söze, bir kine, öfkeye yetme.
Güzel düşün, güzel söyle,
Çünkü söz, önce sahibini söyler.
Yalanla örersen günlerini,
Yaşamayı bilmeyen ölmeyi de bilmez
öyle kolay değildir adam gibi yaşamak
hiç kolay değildir adam gibi ölmek
yaşamakta ölmekte adamlar için
diğerlerine zulümdür bu
hele birde sevmek var ki
Yaşamaktır yine en güzeli sevgili
Sürgün olmadan zindanla hiç tanışmadan
Yaşamaya hasret prangalara vurulmadan
Yaşamaktır yine en güzeli sevgili
Ölümlere değip bir gül gibi solmadan
Yaşamak gibisi yoktur yani
Yaşamalısın oğlum yaşamalısın
İnsan dediğin yaşadıkça var olandır
Yaşayıp hayata doymalısın
Değil ki sana diyorum değerlerinden kop
değerlerden kopmadan da yaşayabilirsin
Yaşarken yine değerlerini yüceltebilirsin
Bir gün mapushane de
Yine ben içerdeyken
Pencereden dışarı baktım
Dışarda kar yağıyordu
Bir gül ip ince up uzun
Karlar içinde dağların başağı gibi
Yol uzun, hayat çetin bir sınav,
Doğruyu seçersen olur bir seyran.
İyilik et, karşılık beklemeden,
Çünkü iyilik döner, gecikse de zaman.
Sözünü ölç, tart, sonra söyle,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!