Sinan Bayram Şiirleri - Şair Sinan Bayram

Bir yürek var
Aşk ateşiyle vurğunlaşan
Bir yürek var
Hasret ile demlenen
Yürek varsa sevda vardır
Yiğitlik sevdayla büyür

Yusuf.un bir kuyusu vardı
saraya uzanan
Yusuf.un bir sarayı vardı
zindana uzanan

Gönül kuyusundan aşkla çıktı

Bir zaman sen vardın —
gözlerin, sessiz bir akşamı başlatırdı.
Şimdi her gün batımı,
bir eksilme töreni gibi içimde.

Sesin kalbimin eşiğinde hâlâ yankı,

Öyle bir yaşayasım var ki anlatamam
Düşlerimdeki sevgiliye sarılasım var
Ama yine bir tutsaklık yargılıyor beni
Yine bir demir parmaklık oluyor sırdaşım
Yine en güzel öyküyü bir zindan anlatıyor
Yine betonlar arasında en acı romanı okuyorum

Giderim diyorsun
Giderim sonuna kadar
Tamam durma git
Gözlerini çek gözlerimden
Ama yüreğin
Söyle o ne olacak

Sen Firavuna aşık nemrudu sevene öfkelenme

Hakkaniyet arıyorsan

Empati kur biraz alışa alışa düşünmeye başla

Aşk bizden gitmeyendir sevgili
Elimde silah olduğuna bakma
Aşkına eşkıya yüreğim
Sen gelirsen elinden tutmaya hazırım
Sen yüreğimden tut yeter ki
Aşk bize yeter sevgilim

İstanbul sıcak ben soğuk
Bizden sevgili olmaz
Her ne kadar yakın da olsak
Yüreğimiz birbirine yansa da
Arada nice köprüler var
Bu sökük kolay dikiş tutmaz

Ah, her şey ne kadar çok ses çıkarıyor!
Kendim bile — düşünürken bile gürültülüyüm.
Bir makinenin içindeyim sanki,
ve makine de Tanrı’nın kalbinde dönüyor —
ama Tanrı susuyor, sadece dönmeyi izliyor.

Aşk nedir, diye sordum sessizliğe,
Bir yankı döndü, “kendini unutmak” dedi.
Belki de aşk, benliğin sınırında,
Yokluğa giden ince bir ipti.

Senin gözlerinde aradım hakikati,