Gecenin kalbinde bir yıldız ağlar,
Rüzgar, usulca adını fısıldar.
Zaman durur, sanki sen geçerken,
Gölgen bile düşerken nazlı, utanır.
Bir gül gibi solgun bakışların,
Söylenmeyen bir adın etrafında döner zaman,
kimsenin sahip olmadığı bir sevgi
kendini arar kalpte.
Dokunulmadan sürer yakınlık,
sözler olmadan anlaşılır anlam.
Bir adım ötede gibisin hep,
Ama dokunamam, uzak bir düşsün.
Kalbimde yankılanan ince bir ses,
Sen gideli susmayan bir gülüşsün.
Geceler sensizken daha derin,
Bir bakışın düştü gönül gölüme,
Dalgalandı içim, rüzgârla birden.
Bir gül açtı sensiz gecelerime,
Adını fısıldar yıldızlar her dem.
Gözlerinde saklı bin bir sır gibi,
Geceler boyu seni düşünürüm,
Adını kalbime nakışta örüm.
Bir gülüşünle bin ömre bürünürüm,
Sensiz bir dünya düşleyemem ben.
Rüzgâr esince adını fısıldar,
Gözlerin değdiğinde bir an yüreğime,
Suskun geceler bile konuşur oldu.
Ay bile eğildi senin suretine,
Gönlümde her yıldız seni buldu.
Adını her hecede fısıldar rüzgâr,
Bir cinayet işlendi bu gece,
ama kimse görmedi —
yalnızca zamanın duvarına bir gölge düştü.
Kan, sadece bedenden değil
inançtan da aktı;
Bir gül açtı içimde, adını sen koydun,
Rüzgâr bile sustu, sesini duydum.
Gözlerin bir deniz, ben dalga oldum,
Sığındım o bakışa, orada boğuldum.
Bir nefes kadar yakın, bir ömür kadar uzak,
Sevgili gül elbet bitecektir bu günler inan
Prangalarımız paslanacak kör aynalarda
Saçlarımız ağarmadan şafak doğacak
Örtecek karanlık cehennemi umutlu yarınlarda
Bütün kapılar açılacak vuslat vakti sevgili
Sevdan beni bağışlar mı bilmem
istesem de yangınımı gösteremem
bir özlemde buluyorum kendimi
sarsılmaz olan sınırlarda
Bir yanım hiç büyümedi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!