Bir yıldız düşüyor içime,
Adını bilmediğim bir parıltı,
Ama biliyorum ki senin gözlerinden
Kopup gelmiş olmalı.
Suskun gecelerde
İlk önce analar ağlar
Bu hep böyledir
Evlatlar vurulur
İlk önce analar yaralanır
Ölmek nedir bir anaya sorun
İlk önce analar düşer toprağa
Kâinatın arka sokağında bir yankı var,
Zamanın pas tutmuş kapısına yaslanmış.
Mavera’nın gölgesinde doğmayan sabahlar,
Sükûtla işlenmiş, sessizce yaslanmış.
Yasaklanmış bir fikir gibi sızıyorum evrene,
Her nefes candır
Her can aşk
Ölçü olan güzellik bir değer
Her değer bir hayat
Yaşamak aşkla güzel
Her çocuk, sabaha açılan
Ilık bir kapı ister aslında—
Üşümeyen bir oda,
Koşarken düşse bile
Tutacak bir çift merhametli el…
Aşk şarabından dökülen damla olsam
her damlada bir şiir olsam yüreğimle
aksam yüreğine aşk diye yar diye
okusan beni o eşsiz gözlerinle
Neyledi aşk bize hükmüyle böyle
Anlaşılmamak,
yüksek sesle susmaktır.
Söylediğin her kelime
başka bir anlama çarpar,
geri döner.
Herkesin dolabında bir ceset var,
Adı konmamış bir utanç, bir yarım kalmış bahar.
Karanlıkta kıpırdanmaz—sessizce bekler,
Sahibi konuşmadıkça büyür, ağırlaşır, çöker.
Geceleri kapak gıcırdar içten içe,
Herkesin içinde ölen biri var,
Bir gülüşün küle dönmüş izi,
Bir sözün yarım kalmış tınısı,
Bir kalbin bir daha hiç çalmayacak ritmi.
İçimizde bir sessizlik taşırız,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!