bir nefes alır kendince insan
kurtulur boş gürültülerden
ve bir aynada bulur kendini
ya sonsuzluk içindedir yada dipte
kendi sınırlarını karalar insan
Evrenin veri tabanında bir sayı dönüyor:
Bir denklem değil artık,
Bir kalp atışı — kozmosun algoritması.
Zaman, kendi çevresinde dönerken,
Galaksiler daireler çiziyor boşlukta.
Uslanmıyor deli yürek
Aşk yarası gönül dergahı
Niyet vuslata ermek
Aşka düşmenin yok günahı
Aşk her nefeste huzur
Gözlerin bir sabahın ilk ışığı,
dokundu mu yüreğim uyanır.
Her bakışınla açar içimde çiçekler,
suskunluğum bile sana adanır.
Rüzgârınla titrer yapraklar gibi kalbim,
İnsan nedir? Sormakla başlar yolculuk,
Bir ömre sığmaz bazen bir tek soruluk.
Bilmek ister, çözmek ister sırları,
Ama unutur çoğu kez, kendi içindekini aramayı.
Kimi bilgide arar sonsuzluğu,
Her doğan çocuk,
Evrene sorulan ince bir sorudur—
Cevap kimde saklıdır?
Ve kim, bir canın kaderine
Yön verecek kadar bilgedir?
Mapusluk nedir kardeş
hele söyle bana
karanlık mıdır yara içinde
dikiş tutar mı bu yara
söyle kardeş söyle
çünkü aklım ermedi
Anlatılmadı hiçbir vakit,
Yalnızca bir bakışta sığındı sessizlik.
Yürek, kıyıya vuran dalga gibi,
Her seferinde biraz daha geri çekildi.
Beklenmedi geliş,
Ey soylu düşte asil sevdam
arasan bulabilir misin beni
bulsan tanıyabilir misin acaba
gel gör ne haldeyim allah aşkına
Gel gör ne ateşler sürgün gönlümde
Beklesin dağlar yollar yoldaşlar
ateşin bağrından kopar gelirim
ben yanarak eskittim bu cehennemi
gün ışığına hasret şafak beklerim
elimizde değil yanmak yanmamak
biz gönlümüze biat ettik o kadar
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!