Sigaramda dumansın Şiiri - Murat Acer

​Bir kibrit çakımıyla başlar her akşam
Odanın sessizliğine ilk duman yayılır
Parmaklarımın arasında yanan sadece tütün değil
Seninle geçen sensiz biten koca bir ömür sayılır
Sigaramda dumansın Öyle sessiz öyle derinden ve öyle vazgeçilmez

​Ciğerlerime çektiğim her nefes senin adınla dolar
Dışarı bıraktığımda ise hayalin karşımda durur
Kül tablasında biriken harcanmış günlerimdir belki
Ama o gri bulutların içinde senin gözlerin parlar

Bir zehir mi bu yoksa en tatlı bir şifa mı
Bilmem ama sensizlik kadar acı
​Bazen dağılıyorsun odanın kuytu köşelerine
Tıpkı hatıraların zihnimde dağılması gibi
Tutmaya çalışsam parmaklarımın arasından kayarsın
Bırakmaya kalksam içimdeki o boşluk seni arar

Sen benim en uzun gecelerimin yoldaşı
Efkarımın en dürüst şahidisin
​Duman duman işlenmişsin ruhuma
​Kül kül dökülmüşsün umutlarıma
​Ve her nefes biraz daha bağlamışsın beni sana

​Işıklar söner sigara biter ama sızısı kalır
Odamın kokusu sen üstümün başımın kokusu sen
Gitmeye kalksan bir rüzgar esse dağılırsın sanma
Sen benim soluğumda düğümlenmiş bir kördüğümsün

Sigaramda dumansın ey yar
İçime çekerken can verdiğim
Dışarı salarken dünyamı griye boyadığım en güzel sızımsın