Gönül bağımda açan gülü kuruttun
Baharımı Kara kışa çevirip gittin
Ne çabuk harcadın ne tez unuttun
Bundan sonra adın Vefasız olsun
Yeminler etmiştin gökteki aya yıldıza
Uğrunda kimleri neleri sildim
Koştum hep peşinde kendimden geçtim
Seni benim bilip bir ömür verdim
Değmezmişsin ahım yoldaşın olsun
Sen mutlu ol diye hep ödün verdim
İlim ehli alim idi
Gönülleri fethederdi
Cahilliği mahvederdi
Yolu nurdu yordamı nur
Sözü inci özü cevher
Bırak dünya telaşını geçici hevesleri
Dinle kalbin içinden gelen o gizli sesi
Yönelt Ona her defasında verdiğin nefesi
Yalnızca Allah a kul ol bulasın huzuru
Gökte uçan kuşlar zikreder her seher vakti
Ol deyince olduran Allah a sığınırım
Karanlık geceden aydınlık sabaha sığınırım
Görünmez kazadan beladan her türlü beladan
Yerde ve gökte olan her şeye hükmeden Mevla ya sığınırım
Yaratandır O her bir zerreye can veren
Güneşin feri sönmüş renkler çekilmiş sokağa
Bir hüzün çökmüş ne nefese sığar ne damağa
Yürekler taş kesilmiş merhamet sürgün uzaklara
Vicdanlar asılmış en karanlık en kör şafaklara
Mademki sevda yetmiyor bu enkazı kaldırmaya
Artık kopsun kıyamet doğmasın gün yarınlara
Artık midem kaldırmıyor bu sahte duyguları
Yapmacık sevgiler yalan dostluklar
Herkez çıkarı kadar önemsiyor
Menfatti kadar benimsiyor
Karşısındakini
Bu yapmacık düzende kimsenin yüzü
Cihan bağında bir bendedir gönül hübana meftundur
Gözüm yaşi akar durmaz sanasın nehri Ceyhundur
Tecelli eylemez canan acep sabrım ne raddedi
Visalin hasreti her dem bu naçar kalbe efsundur
Gönül mülkünü viran eyledi o çeşmi fettanın
Bu dehrin derdine düşen hemişe zar u mahzundur
Emin oldu rüyalara geldi dostumuz
Bu dünyada kalmaz elbet gider postumuz
İlimle nurlanmış kulu bize dost etmiş
Bağışla bizleri senden döndürme rabbim
Seninle başlayan o rüya bitti
İçimde ne varsa kırıldı gitti
Yüreğim bu aşkı maziye gömdü
Kendi ellerimle verdim toprağa
Gözlerin bir daha bakmasın bana
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!