Gece gelen sızı gibi duvardan duvara vuruyor
matemin
Çaresizliğin en kötüsünü yasıyor
Yorgun bedenim
Hani dostlarım vardı halden anlayan
Hani sevdiğim vardı hep yanımda olan
Sustuğum her saniye kalbime saplanan bir bıçaktı
Sabrımın kıyısındaki sessizliğim son buldu Artık
Şimdi bütün köprüleri yakıp yıkmaya geldi sıra
Sözlerimde biriken o öfkeyi dizginleyemiyorum
Işıklarını söndürdü aydınlık dünyam
Artık iyi niyet yok
Bu bayramda içimde buruk bir sızı var
Sokaklar kalabalık ama benim dünyam dar
Gözlerim yollarda hep seni arar
Sensiz geçen bayramın ne tadı ne tuzu var
Gönül isterdi ki yanımda olasın
Söylesene sevdiğim ne zaman döneceksin
Yollar uzadı gitti ömür bitti bitecek
Hangi anın kapımı çalacak da geleceksin
Bu hasret bu yangın söyle ne zaman bitecek
Söylesene sevdiğim ne zaman döneceksin
Gözlerimde biriktirdiğim şu dumanlı sis
Dağılıp gitmiyor bir türlü dinmiyor niye
Sesimi duyurmak için bu sağır dünyaya
Sessizliğin koynunda yok mu olmam lazım
Her adımda bir parçamı bıraktım yollara
Ne kadar zorlasam da olmuyor işte
Zamanın çarkına sıkışmış bir yaprak gibi
Rüzgara direndikçe kırılıyor dallarım
Kendi içimde verdiğim bu amansız savaşta
Her cephede biraz daha eksiliyor yarınlarım
Çaresiz bekleyişlerim var benim
gelmeyecek zamanlarımda
hayallerimi toprak altına gömdüğümden beri
güzel sözler söyleyerek gülümseyemiyorum bile
güven duygum katledildikten sonra
en yakın bildiklerim bile
Adım adım biten Ömür
Günahlara batan ömür
Kurtulurumu belki birgün
Ateşlerde yanan ömür
Bitermi sitemim ahım
Arşa çıkıyor feryadım
Öyle Bir boşluktayımki
Duygularım manasız
Hislerim körelmiş
Hiç birşey gibi
Hiç kimse gibiyim
Ne dünya umrumda
Özledim seni çok özledim
Ama kimseye diyemiyorum
Sessizce yutkunuyorum adını
Unutmanın tarifini yazmamışlar
Kadere
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!