Ege’nin mavi sularında yankılanır Abdilin sesi
Kordon boyunda bir nefes içindeki bitmez sevda hevesi
İzmirin palmiyeleri selam durur bu uzak aşka
Çünkü Sevime giden yolların hikayesi hep bambaşka
İyi Değilim
Güneşin doğuşunda bir eksiklik var bugün
Renkler solgun sesler uzaktan geliyor sanki
İçimde tarif edemediğim bir sessizlik
Bir kıyısı olmayan deniz gibiyim alabildiğine sakin ama derin ve acılar dolu
Kaç Şiir Kaldı Vuslata
Sana kavuşmaya kaç şiir kaldı diye sordum geceye
Ay sustu yıldızlar çekildi kendi derin hecesine
Mürekkebin bittiği yerde başlıyor asıl hikaye
Kağıt beyaz bir kefen gibi seriliyor özlemine
Muradın bağrında derdi biter mi
Yanan ocağında duman tüter mi
Feryadı figanı hakka gidermi
Gönül sarayını yıkar felekler
Kader bu çileyi ömrüne biçer
Herşeyi bırakıp giderdim amma
Hayallerim sende kaldı gidemiyorum
Kapında yatmazdım adını anmazdım amma
Kahretsin seni kalpten atamıyorum
Duymuyor sesimi kendi kulağım
Ben ne fırtınalar gördüm ne ayazlarda kaldım
Kimsenin rüzgarı sallamaz beni
Ben ne yangınlar depremler gördüm
Kimsenin cemali yandırmaz beni
Su olup akarım yolu bulurum
Gönül tahtım yıkıldı viraneye döndü bağım
Gençliğimin baharında dumanla kaplı dağım
Soldu ömrün gülleri eridi gençlik çağım
Benimde kaderim kara yazılmış böyle
Feryadım göğe yükselir duyan olmaz sesimi
Nice sultan geldi geçti bu handan
Ecel şerbetini her biri içti
Gelenler ne ektiyse hep onu biçti
Yalandır bu dünya yalan kime ne deyim
Bülbülün konduğu güller nerede
Düştük yine dipsiz bir kuyunun en derin yerine
Seslensek de sesimiz gitmez bi adım öteye
Bakar durur herkes kendi derdine kederine
Sorarım şimdi kendime kimler yanar halimize
Gündüz hayal kurarız geceler uykusuz nöbette
Muhammedim canım Ahmedim alemlere rahmetsin
Sen karanlık dünyaya nur saçan bir güneştin
Ümmetin senin için canını feda etsin
Muhammedim yollarına kurban olam efendim
Mekke de doğdun her an her yer nura boyandı
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!