Kapandı yollarım dönemedim ben
Gözümün yaşını silemedim ben
Gülmedi bahtım da hep ezildim Ben
Kaderim talihim bahtım utansın
Baharım kış oldu umudum bitti
Seninle başlayan o rüya bitti
İçimde ne varsa kırıldı gitti
Yüreğim bu aşkı maziye gömdü
Kendi ellerimle verdim toprağa
Gözlerin bir daha bakmasın bana
Sana ne nefretim biter ne öfkem diner bu gece
Dilimden dökülen her söz ruhuna vurulan bir kelepçe
Benim yandığım ateşlerde bulsun seni her an yerde
Gittiğin her menzilde bedduam yoldaşın olsun
Bak bende yaşlandım anne
Zaman nasıl geçti hiç anlamadan
Saçlarıma düşen ilk aklarla
Ömrüm azalıyor günden güne
Gözlerimin etrafında çizgiler belirdi
Gönlümün bağında güller solarken
Beni bende bitirdiler bilmedin
Gözlerim gizlice yaşla dolarken
Beni bende bitirdiler bilmedin
Tükendi ömrümün baharı yazı
İçimde gürleyen o sessiz çığlıkları
Bir gün olsun duyup dinlemedin ki
Sana sunduğum o tertemiz sevgiyi
Bir kere bile kalbinle hissetmedin ki
Aynı gökyüzünün altında kalsak da
Sen başka dünyada ben hep sendeydim
Ben ne insanlar gördüm şu yalan dünyada
Kimi sarayda sultan gibiydi ama içi kapkara bir zindan
Kimi yalın ayak gezer taşlı yollarda ama yüreği koca bir dağ gibi
Gözleri parladı kibirden küçük dağları ben yarattım diyen mağrur ruhlar gördüm
Sonra bir rüzgarla o heybetli kişilerin toz gibi savrulduğunu izledim
Ben öldükten sonra gelsen ne olur
Ben Söndükten sonra yansan ne olur
Kül olmuş bak kalbim senin elinde
Artık yangınnımı bilsen ne olur
Gözlerim kapandı görmezki seni
Ben seni tertemiz bir aşkla sevdim
Şiirlerime ilham oluşunu
Gözlerime gülmeni
Yanımda olduğunu bilmemi
Masumluğunu sevdim
Bazen kelimeler yetersiz kaldı
Ben gelemem diye sitemler etme
Elim kolum bağlı gelemiyorum
Sevgiye çok erken beklede deme
Kaç günlük ömrüm var bilemiyorum
Gözlerimde tütüyor gülüşün her an
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!