Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Besi bulmaz
En fazla üc der demez yikinir gelirim
Evde miyim
Yolda miyim
Yabandan yitikten
Heybemde nem var nem yok yalin ciplak demeden

Üfürük mü üfürük..
Hükümsüz,
Cürümsüz,
Özüne sözüne hayın..
Türü türlülerle kalıbında kir yoksa
Ki her yürek aşkın k'arı olana kadar delisine sevdalı olmalıdır denginin

Hiç sürülmemiş topraklardan
Umut
Mutluluk
Huzur
Ve Bereket ekinleri beklercesine,
Hayata atılma çırpınışlarına kımıldamadığı küflü kovuklardan hiç bir gücün ve çağrının çıkaramadığı

Fay hatti derin siren
Yönünde sürüklenip aktigimiz yol ve yolculuklar suskuna kesisik
Bagliligi olmazsa silinir söner kesilir haddizatine
Verilmis amanlardan sona dogru cekilip bir tren gari gibi seyran
Ucu ortasi kopmus dehlizler icinde cirpinip kalkarak
Inceldikce incinir tehirsiz zaman yer ve gökyüzü

Derhal bosalt burayi cigliklriyla siren feryat
Homurdayan hoparlörlerin beyninde beyinciginde yikim verane
Kuruldukca ayaklari altinda ezip gömen sehrin
Tirla
Vagonla
Vincle

Nerden bilininir adı nazlı dallarına konmamış çiçekten
Kendi kendine yeller sökünür fırtına kuşlarının yollarına düşerek
Cana yetişmiş bir imdat sesi gibi harlarda harmanlar savuran sirensiz
Deli çağında baharlar gibi incelerden eserken mayıs
Nerden bilinir bir şehre eli dokunur ateşlerden gönül okşayan pervanın
Nerden bilinir yabandan bir insan gelir geçer her halleri yolcuya sevdalı

Tophaneden yukari
Dik yamacli yokustur inen cikana askolsun
Yasanmis yahut yasanacak olan yillarin bir anda binbir renge hayal oldugu
Merakina yenilmis uzak serüvenlerin habersiz cigliklarini yanibasinda buldugu
Heryeri kalabalik bir ablukanin bütün sokaklarini dinmis durulmus sanarak bir yerde
Limanlar arkasi ve büyük evler ortasi yildizsiz asvalt ciglik cigliga trafik

Eğer aşk..
Çalar da ıslığını gam perdelerinden
Efkari kederde gün demlenir gibi
İçer de şarabını sarhoşa turunçsuz gazel
Solar giderse yağmurun yere yakın yüzlerinde bulut
Budağın dibinde sızakalmış acısıyla burdan oraya yaz

Çatıların kar beyazında bacalar tütmekte avare
Bulutlar kaynamakta karlı beyazlığın çatılarında hırçınavare
Hırçınavare bulutlar birbirini kovalamakta yağmurlu kentin üzerinden göçerek
Hani bir halim yaman
Bir halim duman
Adını koyamadığım ocaklar yanıyor diye hani bir halim sarpasarhoşluğun içinde

Klarnetten daha derin
Icten kopup gelen nefesere seslenirken kuzey balkon
Soguklarin birden bireye cig düsürerek cöküp geldigi vazoya dogru
Sürahideki son damlasini yudumlayarak yazdan kalmisligin
Gider bir müddet gayri kistan öte calarsaat
Kervan göce