Seyfi Karaca Şiirleri - Şair Seyfi Karaca

Açık ara
Dağın başına inmiş çökmüş kardan
Sorması vebal
Söylemesi ayıp,
sap saman ve çavdar yüklü arabaların arkasından asılır gibi
Kışa gelin gitmeye

Tarih…yasadigin, katildigin, sorguladigin, tasidigin ve yasattigin kadar insandan insana mirasi kalan yerlerini bosluklarini doldurup toplumla kaynasmis kisiyle özdesmis anlamli degerlilige özgür ve özgün kiliyor. Yoksa girdapta dökülüp devrilen kimliksiz kisiliksiz sahipsizlik enkazidir ki, her zorba buyuranin keyfine esir düskün muhtac ve defin , gömüldügü saplantilarin üstünde basinda soytarilik kumaslari kirlenip kepazelesen sürüncelerin ve sürüklenislerin hayata dünyaya ve insanliga ilgisi bagi özü kesik sinirsiz sonsuz ihanetle, mahrum muhtaclik kul kurbanina aslini yitiren nesiller üretip türetiyor..

„ TÜRKCEYLE FELSEFE YAPILMAZ, TÜRKCE ÖLDÜ YENI BOP DOLASIMLAR LAZIM „ diyenlere inat, öyle degildi bu utku ve tutku oysa, bugün Türkiye Cumhuriyeti ülke devlet yurt ve toplum topraginda özü kökü derinlerinden getirdigimiz Yurtseverlik, Vatanperverlik, Milliyetcilik hangi kavrami sayarsan say, ayni akli fikri dili yolu birlestirip dengeleyen DEVRIMCiLiK ilkesiyle, dünden ve ezelden beridir ilmek ilmek dügüm dügüm tarih tarih binyillardan gelip, bin yillara gidecegimiz kutlu ve kutsal degerliligimiz.

Seyfi.

Nur içinde yatsın kalksın aşk
İsterse de yatmasın...Zaten kendi nur
Zaten kendi de toprak, toprak içinde yatsın kalksın
Büyüsün
Dal versin çiçek olsun
Üzüm üzüm salkım şarab

Yolu kesilmis
Kökü kazinmis
Mezari esilmis
Meftasi okunmus
Matemli helvelar cigneyen dam yikik duvar soguk mahle ücra mevzu tenha
Maddesi manasi calinti celinti tebligatin

Eğlenmek dediğin susuz bir ırmak
Mahlesinde sazan
Tel perdesinde ozan
Yetim zamanlar gölgesinde sızan
Canım....
Giden aşıktır gelmez

Nizahsız belasız
Gamlı telleşen perdeden
Sal gelsin selamı, eşe dosta keder olmaya
Şu güzel çağlasına çiçek insicam hayalı hürmete vuslati
Söyle mızraba elatsın dilinde şarabıyla gezen çalgıya
Hürmetinden sual sorulmaya, dem durusu gülümsemelerin hayratı şu damla

Hangi küheylana dizgin tutsam
Eyerlenmis firariler cekip beni arsiz düslere sürükleyen
Hangi pinara su diye kordan külden egilip sokulsam
Avuclarim akip giden süyemlere tutusup
Hangi cicegi hangi yoksul pencereye ve hangi derdi hangi dermana
Kapi bir komsulugun hangi bir yol kavsagi hangi kilitlenmis sürgüden

Söz bir sebat bir sevgi bir sadakat bir
Serpilip sacaklanmis sunumuyla essiz benzersiz herbir güzelligin
Yanmis küller narina kurdun kusun dünyasinda ilmi insan kazanmak ugruna
Yagmur olup yagan
Yaprak olup sarkan
Kibrit olup kor kor

İyilik sağlık denen şey
Güzellik başı çekmek üzere
Halka halka el tutuşacaksa insana
Kuru yemişle, acı baharatla
Salata cacık ve balık yumurtasıyla olacak iş değil ki
Kar yokuşundan suyu

Aşk dedim..
Ve orda durdum
Vurulursam vurulurum...
Ondan öte vurulmak mı var...?
Aşk dedim
Dostun kalbine alsın diye sevgiyle