Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Ömrünü-gününü qurban verib de,
Bes özün hayana getdin,ay Ata.
Dedin-”Tanrı bunca zaman verib de”,
Feleyin dediyin etdin,ay Ata.

Qurbanlıq quzu tek melerem sensiz,

Söyle,neçün ağlayırsan için-için,
Bensizlikden?
Bilmek isteyirim.
Göz yaşlarını silmek isteyirim,
Titreyen ellerim qalxmır.
“Ah” çekirim.

Azalmaz ki yüreyimin qüssesi,
Arıqlayıb ferehimin cüssesi.
Ayrılığın üzümdedir busesi,
Neden bele ayrı düşdük, a zalım.

“Kipriklerin dan yerini qanatdı”,

Her fikri,niyyeti qelbde düz tutum,
Bir atım,on atım,sonda yüz tutum.
Ben kime yalvarım,kime üz tutum,
Könlüme könlümü inciden düşüb.

Gözümün önünden neçe an keçir,

Qeddini eyib de yorğun gedirsin,
Bir kimse görmeyir,oğrun gedirsin.
Neden qaranlığa doğru gedirsin,
Işığı gözümde azalan dünya.

Ulduzlu kainat sertmi dindirib,

Kederin kamına yetenden beri,
Feleyin dediyin edenden beri,
Üz tutub Şimala gedenden beri,
Ellerim eline daha toxunmur.

Hisslerimi tünd reng ile yazarım,

Geriyece dönüb qaldım,
Yer yüzüne enib qaldım.
Seni gördüm, donub qaldım
Ter alnımda puçur-puçur.

Dünya neden haqqa kardır,

Heremiz bir ulduz altda doğulduq,
Onçun birleşmedi tale yolumuz.
Hesretin selinde batdıq,boğulduq
Qapqara gül açdı vüsal kolumuz.

Hicranın baxışı ne yaman ağır,

Işden-gücden heç bir macal olur ki? !
Her sevenin sonu ecel olur ki? !
Şirin vüsal eyle decel olub ki,
Al elıne çubuğunu,buda sen.

Birce anlıq beni düşün,özün heç.

Gözümün yaşını gizletmek istedim senden....
Gizletdim. Senin gözlerinde....

Ben kederle deyişik düşmüşüm.

Xeyallarımı sergiledim,