Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Ay bu dağın beyaz qarı
Ay igidin gözel yarıı
Bir anlıq bax bize sarı,
El-obanın Gülenberi.

Bext güzgünü toz almasın,

Bir azca sebr eyle,qızarma ey dan,
Yuxulu ümidim olunar edam.
Ele ozün kimi vefasız sevdan,
Beynimde dolaşır heca şeklinde.

Etiraz eylemek,ezizim,çox gec,

Özüne zil qara libas alıbdır,
Nakamlarçun yeni bir deb salıbdır.
Qelbi qan ağıayır,tenha qalıbdır
Bir vaxtsız sevdanın quludur hesret.

Köhne deyirman tek soğulubdur o,

Vesli tenha göremmezsen ha izle,
Hesret ondan aralanmaz ha bizle.
Qaytarım de,indi neçe faizle
Nahaq yere aldım eşqin sehmini.

Dön geri bax.,eh, sensiz ne halımdı,

Beni tenha qoymayan gül,
Kederimden doymayan gül.
Üreyimi oymayan gül,
Tekce sensen dil bilenim.

Dünya yene melekleyib,

Ömrü nurlatmağa parlaq incim yox,
Könlü şurlatmağa bol sevincim yox.
Bele yaşamağa vallah,gücüm yox
Hesretin ebedi kölesiyim ben.

Zirve tek dumana bürünmüşüm ki,

Ayağım vüsalın astanasında,
Sıcacıq sevgini gözüm axtarır.
Neden fereh gezir qem libasında,
Üreyim bir parça dözüm axtarır.

Dünyanın kederi başıma vurub

Hesret,hicran doğulubdur bir günde,
Derd dilenir,eyin-başı bir günde.
Nefti azsa.sönecekdir bir gün de,
Mehebbetin çırağını ha yandır.

Süfremize bol nemeti düzdü düz,

Keder ile barışacaq,
Qüsse ile tanışacaq.
Derd dalımca danışacaq,
Üzümese bem gülecek.

Külek indi verib ara,

Dünya haqqa sakit,susdur,
Bu “soyqırım”yalan “sos”dur.
Hey deyirler “xalqlar dostdur”,
Adamı qum him aldadır.

Yola az daş düz,ermeni