Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Dönmüşüm lal qonağa,
Tuş gelmişim qınağa.
Hey çekirsin sınağa,
Dünya, senin qemin kem.

Hesretden oxuyarsan,

Dönmüşüm lal qonağa,
Tuş gelmişim qınağa.
Hey çekirsin sınağa,
Dünya, senin qemin kem.

Hesretden oxuyarsan,

Sinem üste qonan quşlar,
Her biri qara inciden,
Üreyimi çox inciden
Ağrı-acını denleyin.
Neçe-neçe derd-belanın,
Qarşısın alın,önleyin.

Qelbime tuşlanan min oxa döndü,
Kederim hey artdı,lap çoxa döndü.
Heçlikde eridi, bir yoxa döndü,
Seninle birlikde qeyb olan iller.

Güneştek zirveden enmeyecekdir,

Yazdı şöhretini öz qanı ile,
Tarixe hekk oldu qem anı ile.
Vetenini qorudu canı ile,
Ebedi bizimle qaldı şehidler.

Şehid oldu hem cavan,hem de qoca,

Seni sözlerimin xarasındaca,
Seni közlerimin arasındaca,
Seni gözlerimin qarasındaca
Defn etmek istedim,alınmadımı.

Elalar görübdür sefalı könlün,

Şirin şeker duza döndü,
Vüsal kara qıza döndü.
Arzularım buza döndü,
Bu,taleyin sırsırası.

Özüne bir tay tapmadın,

Könlümü tek sene e`tibar etsem,
Qelben sevdiyimçün iftihar etsem.
Olmasan,derdinden intihar etsem,
Feleye en böyük e`tiraz olar.

Ayrılıq benimçün acıdan acı,

ÖLÜME GEDEN

De, ne duydun son anında,
Ölüme geden birisi.
Şermi dolaşdı qanında,
Ölüme geden birisi.

Zülmetde kederin elinden tutdum,
Aparıb çıxardı hayana beni.
Eh,olub keçeni neden unutdum,
Kaş yatan yaddaşım oyana benim.

Ulduzun üstünde naxşı seçmişim,