Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Kim sevecek bu biçimde,
Yaşayır ağ qu içimde.
Eriyecek su içinde,
Beyaz, narın duz heykelin.

Fereh qemi heç bilmez ki,

Özgelenib baxış-baxış,
Güzgülenib naxış-naxış.
Cizgilenib yağış-yağış,
Eynimdeki can köyneyi.

Yar gözü qara ceng deyir,

Esri geri dönderdim,
Sene göyerçin qanadında
Şanlı mektub gönderdim.
Çatdımı, çatmadımı.

Kelbimin qem anıyla,

Bilirim.bu vaxtsız gedişim ile,
Sinene çal-çarpaz dağ çekdiyimi.
Taleyin amansız gerdişi bele,
Kanının üstüne yağ çekdiyini.

Etrini qoxlayıb bağrıma bassam,

Buludlardan önde durum,
Göyde yeni dünya qurum.
Tüstülenir burum-burum,
Dağ çekdiyi eşme olar.

Şefeq ile oyanıb qar,

Su çekildi,gen düzleri mar aldı,
Seni benden o zalımca xar aldı.
Gümüş telin birden-bire qaraldı,
Evvelkitek yene saçı şevesen,
Inanmıram beni bir de sevesen.

Bal neğmesin eşidirim,
Xoş nefesin eşidirim.
Addım sesin eşidirim,
Kölge senin,kölge benim.

Arazlaşıb Kürleşek biz,

Heyat davam edir,azalmır gücüm,
Düşmenden gec ya tez alınar öcüm.
Here bir terefden eyleyir hücum,
Deyesen görübler tek benövşeni.

Qalxdığı zirveden xar düşürtmesin,

Demek sen haqlısan qorxularında,
Heyatın kederli qoxularında.
Tekce çin çıxmayan yuxularında,
Ben senin olacam,senin olacam.

Kainat fırlanır aram ve asta,

Qem oynadar göz-qaşını,
Yığammaram söz daşımı.
Az iç benim göz yaşımı.,
Felek,sene bes deyilmi.

Qar altında qalıb talan,