Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Demek sen haqlısan qorxularında,
Heyatın kederli qoxularında.
Tekce çin çıxmayan yuxularında,
Ben senin olacam,senin olacam.

Kainat fırlanır aram ve asta,

Qem oynadar göz-qaşını,
Yığammaram söz daşımı.
Az iç benim göz yaşımı.,
Felek,sene bes deyilmi.

Qar altında qalıb talan,

Bulud meşe üstünde,
Canlı guşe üstünde.
Qız benövşe üstünde,
Baxışımız görüşdü.

Gurlaşdı sellerimiz,

Yarın bivefasa,unut onu da,
Tanrının işığı ümid olub da.
Kederden qaralan bulud olub da,
Gözümün yaşını tökecem bir gün.

Tutaraq bir nakam eşqin yasını,

Göy semada uçan durna qatarı,
Söyle görüm,bizim eller yerinde.
Daha yoxdur üreyimin tutarı,
Söyle görüm,bizim eller yerinde.

Görünmeyir bu dağların ucası,

Esrin yarısını geride qoyduq,
Qarşıda gözleyir imtahan bizi.
Çetin ki söyleyek: dünyadan doyduq
Üyüdür den kimi deyirman bizi.

Tekce ona möhtacam,
Tüstülensin daş bacam.
Yene ac oğlu acam,
Ele söz yeyirim ben.

Hissemin selemini,

Yel çağlar qarı-qarı,
Gül bağlar sarı-sarı.
Kim ağlar zarı-zarı,
Ölmün bu şer vaxtında.

Qemin izi üstünde,

Yene çalxalanır mavi denizim,
Artır günü-günden telde den izi.
Qaçıb,yaman qaçıb betim,benizim
Qara qardaş olan dümağ olubdur..

Avandı görünmez şekilmişim ben,

Başım altda qoyub söz balıncını,
Yaramı astaca soydu hesretin.
Saplayıb qelbime qem qılıncını,
Ele içimdence oydu hesretin.

Yolunu gizlice burdan salıbmış,