Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yağış tesdiq kimi yağdı doğruma,
Soyuq melhem oldu könül ağrıma.
Nece de hesretle basdım bağrıma,
Bu yağış ömrümün fon yağışıdır.

Ümidim xeyalın pillesindedir,

Könlüm arar,dilim haylar,
Işığını gözüm paylar.
Içimdence keçdi çaylar,
Allah,nece yandım,yandım.

Derd nurunu sezib durdum,

Yene de teyyare limanındayam,
Gözümde hesretin, qelbimde adın.
Seninle görüşün gümanındayam,
Bilirim, itidir yaddaşın, yadın.

Sen beni görentek tanıyacaqsan,

Yaramın qaysağın astaca soydu,
Felek al qanımı içmekle doydu.
Seni 41 yaşın yarıda qoydu,
Benim 50 yaşım yol gelir hele.

Senin mezarını tebiet qazmış,

Düşeydi kaş dara derdi,
Oismet olsun xara derdi.
Ağardaraq qara derdi,
Axırına çıxacağam.

Vüsal eşqe duz olsa da,

Gözden uzaq bir yerdeyem,
Ildırımlar sarar beni.
Ne göydeyem,ne yerdeyem
Sıldırımlar arar beni.

Ay ömrümün yaraşığı,

Gözden uzaq bir yerdeyem,
Ildırımlar sarar beni.
Ne göydeyem,ne yerdeyem
Sıldırımlar arar beni.

Ay ömrümün yaraşığı,

Dilim doğma ad püskürer,
Şenliyime şad püskürer.
Içimde bir od püskürer,
Üreyimi tonqal eder.

Ümidlerim daray durar,

Odda batar,suda yanar,
Röyasından gec oyanar.
Daim al-elvan boyanar,
Ağ telleri kül renginde.

Demezsen yetmiş yaşı var,

Kim serib dereye qem dumanını,
Kim bilir sevginin son ünvanını.
Senin saxta-saxta ehd-peymanını,
Benim laxta-laxta al qanım tutar.

Görürsen.derd yeli bizden ötmemiş,