Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Vesli tenha göremmezsen ha izle,
Hesret ondan aralanmaz ha bizle.
Qaytarım de,indi neçe faizle
Nahaq yere aldım eşqin sehmini.

Dön geri bax.,eh, sensiz ne halımdı,

Beni tenha qoymayan gül,
Kederimden doymayan gül.
Üreyimi oymayan gül,
Tekce sensen dil bilenim.

Dünya yene melekleyib,

Yene xeyal evi yarıuçuqdur,
Geliri-çıxarı iki buçuqdur.
Ayrılıq yatmayıb,gözüaçıqdır,
Onu layla ile uyudam gerek.

Vüsalın qapısı bağlar qalıbdır,

Yaxşılar içinde ad olacaqdır,
Pisliye hemişe yad olacaqdır.
Deyesen dünyanı od alacaqdır,
Çinar meşesine közü tökülmüş.

Xeyalın sehrine batıb da gedir,

GÜL TOXUMU

Pencereni miller açsın,
Acı sözlü dilller qaçsın.
Qoy üzüne güller saçsın,
Sepim beyaz gül toxumu.

Düzü derviş edirler,
Pise verdiş edirler.
Hey sitayiş edirler,
Dünyanı büt götürüb.

Yalanları danmazlar,

Gündüzler güneşi yanar eyleyin,
Geceler ulduzu fener eyleyin.
Söhbetin elinden kenar eyleyin,
Sözünse yurdunda itirin beni.

Etirli keçibdir baharım,yazım.

Hayana baxırsan kederdi, qemdi
Alagöz gözelin gözleri nemdi.
Deyişik salmışam yene de semti,
Üz tutuban Şimal-Qerbe gedirim.

Seven könül sevdiyinden nurlanar,

Boş qalan xurcunu qaytarmaq üçün,
Nes gelen bürcümü qaytarmaq üçün,
Feleye borcumu qaytarmaq üçün
Hakkımı almağa gelmişim,dünya.

Deyirler yamanca gözügülersen,

Gecenin gözünden güneş boylanır,
Bu ne ağlasığmaz möcüze,Allah.
Yandırıb-yaxacaq ateş boylanır,