Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yağış tesdiq kimi yağdı doğruma,
Soyuq melhem oldu könül ağrıma.
Nece de hesretle basdım bağrıma,
Bu yağış ömrümün fon yağışıdır.

Ümidim xeyalın pillesindedir,

Könlüm arar,dilim haylar,
Işığını gözüm paylar.
Içimdence keçdi çaylar,
Allah,nece yandım,yandım.

Derd nurunu sezib durdum,

Gözden uzaq bir yerdeyem,
Ildırımlar sarar beni.
Ne göydeyem,ne yerdeyem
Sıldırımlar arar beni.

Ay ömrümün yaraşığı,

Gözden uzaq bir yerdeyem,
Ildırımlar sarar beni.
Ne göydeyem,ne yerdeyem
Sıldırımlar arar beni.

Ay ömrümün yaraşığı,

Yaramın qaysağın astaca soydu,
Felek al qanımı içmekle doydu.
Seni 41 yaşın yarıda qoydu,
Benim 50 yaşım yol gelir hele.

Senin mezarını tebiet qazmış,

Bir anlıq vüsalı kim sese salıb,
Ayrılıq yolunu çox kese salıb.
Elime hesretden bir esa alıb,
Senli günlerimin sorağındayam.

Tanrı qismet etse rastlaşaq bu yaz,

Son görüşe güman vardır,
Bir “elvida”uman vardır.
Eh,ne qeder zaman vardır,
Ay çıxası,gün batası.

Yol üstünü kesse külek,

Yene nedir suçlu tek gözaltından süzürsün,
Duzlu göz yaşlarını yanağına düzürsün.
Sen bir anda deyişdin,şöhrete-ada uydun,
Unutdun ezizini,gedib bir yada uydun..

Xeyanete beraet olmayıbdır heç zaman,

Gündüzün gözüne qaranlıq hopur,
Sal daşlar,qayalar zeherden çopur.
Her gün yer titreyir,zelzele qopur,
Zamanın tersine dönen vaxtıdır.

Yeni tehlükeyle üzbeüz beşer,

Solaxay ümidler yol azmaqdadır,
Gözlerin onları görecekmidir.
Kederin hesretçün kol qazmaqdadır,
Gören sonunadek dözecekmidir.

Bilirsin,xeyallar serhed tanımır,