Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Gülüm,oxuduğun derdliyin kibin,
Bunca qelb ağrıdan sertliyin kibin.
Deyen insanlığın,merdliyin kibi
Xeyali sevgin de kök altındadır.

Yerin qayğısını indiden çekin,

Bu fani dünyanın elinden tutdum,
Aparıb çıxardı haraya beni.
Heqiqet quşunu göye uçurtdum,
Şer,riya aldılar araya beni.

Üstüne keyfli çağ sepe idim,

Dalsan bu dünyanın özelliyine,
Düşsen kainatın xezelliyine.
Vurulsan payızın gözelliyine.
Fereh ne olacaq,qem ne olacaq.

Üstüne Tanrının alqışı yağsa,

Benim kimi qoca zaman,
Hesret qaldın taca zaman.
Semadan da uca zaman,
O xoş ilimi neynedin.

Benden tezce küsen külek,

Sen çoxdan dönmüşdün ürek oğruma,
Indi dözemmirim hesret ağrıma
Axtarıb-arayıb basdı bağrına,
Yeraltı seltenet neynedi seni.

Felekmi su tökdü eşq ocağına,

Durmusan hicranın düz qabağında,
Ezizim,istersen süz qabağında.
Heyat kitabının üz qabığında
Muncuqla işlenmiş neqşini gördüm.

Qeyd olduq hesretiin siyahısında,

GÜL TOXUMU

Pencereni miller açsın,
Acı sözlü dilller qaçsın.
Qoy üzüne güller saçsın,
Sepim beyaz gül toxumu.

Özüne zil qara libas alıbdır,
Nakamlarçun yeni bir deb salıbdır.
Qelbi qan ağıayır,tenha qalıbdır
Bir vaxtsız sevdanın quludur hesret.

Köhne deyirman tek soğulubdur o,

Bir azca sebr eyle,qızarma ey dan,
Yuxulu ümidim olunar edam.
Ele ozün kimi vefasız sevdan,
Beynimde dolaşır heca şeklinde.

Etiraz eylemek,ezizim,çox gec,

Vesli tenha göremmezsen ha izle,
Hesret ondan aralanmaz ha bizle.
Qaytarım de,indi neçe faizle
Nahaq yere aldım eşqin sehmini.

Dön geri bax.,eh, sensiz ne halımdı,