Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Hesret gülün sozaldaraq,
Qem-qüsseni azaldaraq
Uzununa uzadaraq,
Enimece ağla beni.

Kainatdan kimler keçe,

Sis geler çöke-çöke,
Yel geler söke-söke.
Göz yaşı töke-töke,
Kim qazacaq qebrimi.

Yuxunu yozmaq çetin,

Ben ezelden bele kürüm,
Didemden hey yaş tökürüm.
Sürünürüm sürüm-sürüm,
“Gel gör beni aşk neynedi.”

Qapınızı döymez oldum,

Evvel göye dartar beni,
Sonra yere atar beni.
Bu nece sevgidir,Allah
Qem-qüsseye qatar beni.

Özgeye yox meyli,deyin

Allaha sayğını,imanı qoyub,
Xoş söze bend olan gümanı qoyub.
Dalınca sürünen dumanı qoyub,
Doluyla oynarsan qumar,ağlarsan.

Düşersen zamanın şem budağından,

Reng qatmadın heç dadıma,
Layiq olmadın adıma.
Hardan düşdün sen yadıma,
Yuxumun qaçan vaxtında.

Bu gün sevgililer günü,
Çıxmaz sevdiyinin ünü.
Unut daha toy-düyünü,
Tanrı qismetine yazar.
Bir deste gül, qerib mezar.

Ben sene bir mektub ermeğan etdim,
Alıb-almamısan,bilmeyirim ki.
Günbatan diyarı gündoğan etdim,
Qalıb-qalmamısan,bilmeyirim ki.

Gizledir hamıdan çen ha,könlümü,

Açılacaq bağlı postlar,
Deyilecek dadlı tostlar.
Yığılın başıma.dostlar
Bu gün ziyafet günüdür.

Pislik,unut şer işini,

Geyinmişik,süslenmişik denizden,
Astarlanıb üzlenmişik denizden.
Ikimiz de gizlenmişik denizde,
Günah beni,ben günahı yuyuram.

Zirvedence süzülürsün çenim tek,