Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

“Qaş var”-dedim gözüm üstde,
Küsdün adi sözün üstde.
Öleziyen közün üste,
Damcı-damcı su çiledim.

Yamanca çekmişem xar günüsünden,
Dolanıb gelmişem qar çinisinden,
Kederi götürdüm yar sinisinden,
Heç vaxt dadmadığım vüsal payı tek.

Qüsseden,melaldan tok olacağam,

Evvelce somsoyuq sözde üzdürdü,
Qelbinin tellerin közde düzdürdü.
Her bir emeline göz de süzdürdü,
Yamanca tez gördü ol şer işini.

Ümidi,gümanı qarıdı qaldı,

Sen idin bir zaman elin qoçağı,
Eh,neden yox oldu gören o çağın.
Evvelki sevgiyle yanmır ocağın,
Gezirsin dünyanı köz sorağında.

Ayrılıq-eşqime qenim tenliyim,

Qem qumunu bir lil bilsem,
Sensiz günü bir il bilsem,
Ne ejdeha,ne iblisem,
Cani-dilden sevin,cinim.

Vüsalını yasaq etme,

Seni sözlerimin xarasındaca,
Seni közlerimin arasındaca,
Seni gözlerimin qarasındaca
Defn etmek istedim,alınmadımı.

Elalar görübdür sefalı könlün,

Yavaş-yavaş sona yetir heyatım,
Payız,gülsüz xezanına söykenim.
Öz dilimde çağırılsın bayatım,
Allah,derdli ezanına söykenim.

Qelb qalanın qapıları qıfılda,

Dönmüşüm lal qonağa,
Tuş gelmişim qınağa.
Hey çekirsin sınağa,
Dünya, senin qemin kem.

Hesretden oxuyarsan,

Dönmüşüm lal qonağa,
Tuş gelmişim qınağa.
Hey çekirsin sınağa,
Dünya, senin qemin kem.

Hesretden oxuyarsan,

Dostu düşmenden seçmedin,
Günahımdan heç keçmedin.
Qapını döydüm,açmadın
De,hardasan qeder yazan.

Felek,hesed et tabıma,