Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Yol gede bilmedim kardaşım ile,
Dostlaşa bilmedim adaşım ile.
Günahım yudum ben göz yaşım ile,
Sen de yu qar ile, yağışla,Allah.
Bağışla sen beni bağışla,Allah.

Esirgeyer felek bizden alqışı,
Neden tutar bizi yaman qarğışı.
Görürsenmi,yağır hicran yağışı,
Üreyimi sel suları basıbdır.

Yaz gelmemiş xar yene de yaylanıb,

Ağrılı başımı tüstüne qoyub,
Gözümün yaşını büstüne qoyub,
Xatire daşını üstüne qoyub.
Ucaldım mehebbet mebedini ben.

Zamanın bahalı müşkü ağılmış,

Su çekildi,gen düzleri mar aldı,
Seni benden o zalımca xar aldı.
Gümüş telin birden-bire qaraldı,
Evvelkitek yene saçı şevesen,
Inanmıram beni bir de sevesen.

Külek gülü eyib,kolu aşıb ki,
Dalğa sözün deyib, sahil aşıb ki.
Xetrine kim deyib,kim dalaşıb ki,
Özün yorub yola salmısan beni.

Avara dostlara qatılmamışam,

Hesretin küleyi canımdan keçir,
Hicranın dileyi qanımdan keçir.
Az qala qaçaraq yanımdan keçir,
Vüsalın gözleri kor olub,Allah.

Sözümü başbilen nadan qanmayır,

Bu yolun sonu qem,dayan, ezizim,
Kederdir qapımı döyen,ezizim.
Bilsen,üreyimdir deyen,ezizim
Allahu-Ekberin qurtardığı yer.

Azalmır dumanım,çenim,a dünya,

Sensizliyin ağrısını,acısını
bu gün daha hiss etdim ben.
Yandım,yandım ateşinde,
Yaş ağac tek his etdim ben.
Kimse görmez tüstümü,yox,
Kimse yapmaz büstümü yox.

Göy üzünde dan söküldü,
Sanki nece can çöküldü.
Üreyimden qan töküldü,
Baxışların delib keçib.

Külek varsa,serin meh ne,

Xeyalın ox olub,derd yaya dönüb,
Ayrılıq qaranlıq dünyaya dönüb.
Hesretin sel gelen gur çaya dönüb,
Gözlerim yaş yuyub,nem serer beni.

Neçe xal düşübdür ayaq izine,