Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Esirgeyer felek bizden alqışı,
Neden tutar bizi yaman qarğışı.
Görürsenmi,yağır hicran yağışı,
Üreyimi sel suları basıbdır.

Yaz gelmemiş xar yene de yaylanıb,

Ağrılı başımı tüstüne qoyub,
Gözümün yaşını büstüne qoyub,
Xatire daşını üstüne qoyub.
Ucaldım mehebbet mebedini ben.

Zamanın bahalı müşkü ağılmış,

Su çekildi,gen düzleri mar aldı,
Seni benden o zalımca xar aldı.
Gümüş telin birden-bire qaraldı,
Evvelkitek yene saçı şevesen,
Inanmıram beni bir de sevesen.

Külek gülü eyib,kolu aşıb ki,
Dalğa sözün deyib, sahil aşıb ki.
Xetrine kim deyib,kim dalaşıb ki,
Özün yorub yola salmısan beni.

Avara dostlara qatılmamışam,

Ay işığı günden küsüb.
Xatireler dünden küsüb.
Vüsal yene benden küsüb,
Oturubdur yol üstünde.

Qem zemisi biçilmir ki,

Yamanca qorxuram gördüyüm yuxu,
Günlerin birinde çin çıxacaqdır.
Geceler röyada ekdiyim toxum,
Gündüzler cücerib min çıxacaqdır.

Beni ne gözleyir qabaqda,bilsem

Qüsse-qem her öten anıma işler,
Yalanın doğrusu qanıma işler.
Illerin ağrısı canına işler,
Torpaq da duzlaşıb şoranlıq olar.

Yalanın üstünde qurulub dünya,

“Getme”-dedim,dost olmaram dözümle,
“Etme-dedim,mest olmaram közünle.
“İtme”- dedim,bacarmaram özümle,
Yoldaş oldum bir namehrem xar ile.

Göz bulağım şırım-şırım şırıldar,

Her şeyi tezeden başlayaq gerek,
Asta addımlayaq geriye doğru.
Hesreti,hicranı daşlayaq gerek,
Yalanın üstünde yeriye doğru.

Her şeyi tezeden...Asanmı meger,

Doğru birnefese içilsin deye,
Yalan günü-günden kiçilsin deye,
“Kainat gözeli” seçilsin deye,
Ulduzu sepmişim göyün üzüne.