Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Atalar hemişe sözünü tutar,
Namerdin yaxşılıq gözünü tutar.
Vüsalın Mekkeye üzünü tutar,
En sadiq,en dindar Hacı olacaq.

Kelbinde qalarsa isteyin,kamın,

Dağı aşammaram zirvəsi qarkən,
Hayıma yetişməz kimsələr karkən.
Mənim bu dünyada hər şeyim varkən,
Tək sənin sevginə ruhən ac oldum.

Bir oda tikmişəm küncsüz, bucaqsız,
Körpələr yatmaz ki isti qucaqsız.
Necə ki yandırdın odsuz-ocaqsız,
Səni də alova qalan, a dünya.

Ayrılığın zərbəsindən,
Qəmdən qaçıb dərdə sin də.
Könlümün şah pərdəsində,
Şən mahnılar çalan, gəl.

Naləmisən, fəryadmısan,

Evində-eşiyində,
Arzular beşiyində,
Zamanın keşiyində,
Donub qalan günlərim.

Həzin nəğmə eşidəndə,
Ala gözü dolan könlüm.
Kədər onu üşüdəndə,
Meh telini yolan könlüm.

Qürbetde uzüyün qaşına dönüm,
Qaraca gözünün yaşına dönüm.
Dön,qayıt geriye,başına dönüm,
Daha evvelki tek seller bulanmır.

Acı xatireli keçmiş yox olub,

Sən qış etdin baharımı,
Yek eylədin çaharımı.
Zəhərlədinnaharımı,
Gürzəmisən,ilanmısan.

Mənə lazım deyil sərvət,

Etdi şad olan könlü yar qüsseyi-nalan, neynim.
Oldum qəm ilən gülüm, daima tək qalan, neynim.

Səni həsrət dərdimə dərman söyləmişdi həkim,
Bəs nədən oldun söylə, qan verib can alan, neynim

Yenə doluxsunub yaman dolmusan,
Qürbət eldə qənha qalan ürəyim.
Qəm çəkməyə özün səbəb olmusan,
Əbədi odlara qalan,ürəyim.

Bilmirdinmi sən sevəndə nadanı,