Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Göy üzündə dan söküldü,
Sanki necə can çöküldü.
Ürəyimdən qan töküldü,
Baxışların dəlib keçib.

Imkan olsa bəri bax,
Gör ölü, ya diriyəm.
Üz çevirmə sən Allah,
Səni sevən biriyəm.

Bu dünya qaranlıq bir mehbes deyil?
Hesretden qaçdığım heç ebes deyil.
Meni yandırdığın hele bes deyil?
Külümün içinden keçib gedirsen.

Bu dünya qaranlıq bir mehbes deyil? !
Hesretden qaçdığım heç ebes deyil.
Beni yandırdığın hele bes deyil,
Külümün içinden keçib gedirsin.

Göy üzü tutulub,yere qem yağır,

Gedirsənmi? Gedişindən
Ipək xalım sökülər.
Hər tərəfə ilmələrin,
Qırıntısı tökülər.

Nədən qalsın ayaq altda

Kipriyini ulduzlarmı sanatmış,
Hər birisi ox tək qəlbi qanatmış
Nədən belə ayrılığa can atmış,
Nədən belə sağır oldu gedişin.

Yazılmamış bir romandım, əsərdim,

(Sevdiyindden şehide)

Meni tenha qoyub getdin,
Kesilibdir amanım,gel.
Dünyadan tez doyub getdin,
Sensiz ağır zamanım,gel.

Bir gün yaşıl xatirəndən
qopub gəlsən,
Qış günündə bəyaz qarın havasına
hopub gəlsən nə olar ki.
Gül solar ki...
Addımların ürəyimin başındadır:taraq-taraq,

Gedin deyin o mərd ərə,
Könül evim talan,gəlsin.
Yönün salıb bərilərə,
Ürəyimi alan gəlsin.

Dostluğunda qınandığım,

Tarixlərin yaddaşısan,
Kim deyir ki yad daşısan.
Ən gözəl bir ad daşı sən,
Hanı sənin gəmin, qaya
Gəmiqaya.