Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Fərqi cəm heçə bilmir,
Tərdi, nəm seçə bilmir.
Dərdi qəm keçə bilmir,
Zikrimin süzgəcindən.

Aman, mərd uyutmusan,

Qurban oldun ipek tele,
Gedib düşdün qara sele.
Dedim meni xoşbəxt ele,

Dostu xardan seçəmmirəm,
Körpü dardır, keçəmmirəm.
Son zamanlar içəmmirəm,
Suyun yaman şordu, dünya.

Daş yollarda çapmısanmı,

Yerim deyil uzaq bucaq,
Səma mənə açıb qucaq.
Qaladığın bu od-ocaq,
Öləziyib qor olacaq.

Sevginin çəkdiyi tül,
Qoy olsun təkliyin kül.
Arzumdur əkdiyin gül,
Günəşə baxa, qızım.
Züleyxa qızım.

Günəş arzusuna çatır,
Sarını qızıla qatır.
Qüssə yatır, kədər yatır,
Saçındakı dən izində.

Arzular,ümidlər hey təzələndi,
Zamanın kələfi hey çözələndi.
Taleyim mənimlə hey məzələndi,
Gözümə illərin zülməti çökdü.

Döyüşkən ruhumdan “Cəngi”yaranıb,

Ağladım, keyfim saz iken,
Şaxta vurdu al yaz iken.
Her teref ağ, beyaz iken
Qaralıbdır tülüm, gördüm.

Şirin nəğmə oxuyursan,
Güldən çələng toxuyursan.
Gözəl ətir qoxuyursan,
Mənim solmaz bir gülümsən.

Sular selə qarışcaq,

Izdihamlar yorar məni,
Durammaram.Qəlbim keçər.
Ittihamlar sorar məni,
Qurban təkcə məni seçər.

Döşənərəm ayağına,