Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

Sonuncu görüşdən keçib düz qırx il,
Telimizi ağ ilməylə hörən biz
O günlər heç zaman unudulan deyil,
Nə yaşadıq bu illərdə görən biz.

Hərəmizin cığırımız, yolumuz,

Qiymətli varlığın sərrafı olub,
Ovçu qızılquşun səyyadı olub.
Könlüm gecələrin səyyahı olub,
Gəzir gəzir asta-asta qədim şəhəri.

Gecələr qarışıb al gündüzlərə,

Yağışlardan qoca, mətin qayalar,
Mərd dayanar,sinəsi heç oyulmaz.
Çətin qəmi qəlbə həmdəm sayalar,
Ayrılığın acısından doyulmaz.

Ümidimin ayaqları sıyrılmış,

Gördük neçə nişan, törən,
Çiçəklərdən çələng hörən.
Nə tez keçdi illər görən,
Qırx beş ilin dostuyuq biz.

Hərcayilər verməz bizə aman, bax
Doğru çıxar ürəyimə daman, bax.
Deyirlər ki təkrarlanır zaman, bax,
Günəş Yerin ətrafında dövr edər.

Ayrılığın şərbətini içənim

Işıqlı,gen dünyamı cəhənnəmə döndərmisən,
Şad gündə fərəhimi kədər-qəmə döndərmisən.
Çox idi dost yanında mənim hörməti-izzətim,
Divanə edib indi bəxti-kəmə döndərmisən.

Al bayraq ucaldaraq saf eşqımı bildirirdim,

DONDU QADIN
(Həyat yoldaşını vaxtsız itirən rəfiqəm İradəyə)

Bir zaman xoşbəxtdin isti evində,
Ayrılıq yatardı divar dibində.
Gərək olmayaydı əlin cibində,

Oxuyar qem neğmesin,
Hesret geri gelmesin.
Kelbimde hezin-hezin,
Dinen xatirelerim.

Deyilmeyen xitaba,

Hisslərini anladırsan asta-sta, kəlmə-kəlmə,
Nə olar ki ay əzizm, üstüməcə sən bu qədər gəlmə-gəlmə.
Nəyim var ki sənə verim qəmdən sonra,
Söylə, səni necə sevim həsrət dolu dəmdən sonra.
Dondurmuşam bir zamanlar dəniz kimi aşıb-daşan duyğuları.
Unutmuşam sənli ikən gördüyüm bal uyğuları.

O qədər suala cavab sordum ki,
Başını-beynini yaman yordum ki,
Gözümü açıb da bir də gördüm ki,
Ay aman, Leylinə dönmüşəm sənin.