Sevinc Arzulu Şiirleri - Şair Sevinc Arzulu

And içiben etibarı duz-çörek tek yeyen sendin.
İndi noldu.
Payız geldi,çiçek soldu senin kibi.
Bir de açmaz.
Taleyinden uzaq qaçmaz insan oğlu.
Bu,en doğru.

Uzatsam ellerim çatarmı sene,
Eğyar öz kemendin atarmı sene.
Kainat sevincin satarmı bene,
Tökülse qem-qüssem sele,yaxşıdır.

Benim öz sevdiyim,senin öz sevdan

Billur buxağında şal yeri vardır,
Penbe dodağında bal yeri vardır.
Lale yanağında xal yeri vardır,
Deyesen deyibdir üzüm üzüne.

Kelbini titreden ani tekandır,

Hesret nem elini çekib üstüme.
Ağlı kem gelini çöküb büstüme,
Sema qem selini töküb tüstüme.
Gördüyün gözelin yarısı qalıb.

Sanırdım belece gürşad olacam

Sen olmusan bene cennet ved eden,
Söyle.billur bulaqların hardadır.
Ey hesreti dünya boyda derd eden
Çinar,yaşıl budaqların hardadır.

Kölgesinde oturuban dincelek,

Heyat kitabını oxumuşum ben,
Sözlerden nur-çeleng toxumuşum ben.
Ele bil ezelden yox imişim ben,
Ben bele dünyanın neyini sevim.

Varlının gözünü örtüb pul-para,

Qum adamdım,deniz geldi üstüme,
yuyulmaqdan qorxdum,geri çekildim.
Qum adamdım.ayağım altda yer titredi,
bir yana qaçammadım,zerre-zerre çöküldüm.
Ilahi sözlerle yoğurdu beni yeniden,
şeirden töküldüm.

Qüssesiz gün olmayıb ki,neyneyin,
Hesret gülü solmayıb ki neyneyim.
Birce bade dolmayıb ki neyneyim,
Sevenleri kölge -kölge sıxmışam.

Bir yanında tufan olub,qar olub.

Üreyimi söz alsın,
Qara gülüm sozalsın.
Ağrılarım azalsın,
Ana,bene layla de.

Başıma qar eleyib,

Xeyallarım serhedleri aşandır,
Deniz kibi çağlayıban daşandır.
Bir de daha azalmaz ki ağrısı,
Derdli ürek qem elinden şan-şandır.

Yay gününde zirveye yağan qaram,